#112 Prawodawca Augustyn

I choć ten, o którym dzisiaj chcemy rozmawiać, jego wspomnienie święto przypada 28 sierpnia, to jednak chcemy jakby domknąć ten miesiąc miodowy i o takiej ważnej postaci dla naszego pałońskiego zakonu, jaką jest święty Augustyn, nasz regułodawca. No więc o świętym Augustynie dzisiaj pragnę porozmawiać. W ogóle nie przedstawiłem cię na początku. Ojciec Jan Król oczywiście razem ze mną tutaj. Zresztą ci, którzy usłyszeli twoją odpowiedź na pozdrowienie Pana Jezusa, no to już na pewno się zorientowali. To już taka oczywista oczywistość, że tu jestem. Tak, tak. Witamy cię bardzo serdecznie. Ja również was witam. obecnością. No i tak jak powiedziałem, chcemy rozmawiać o świętym Augustynie, to może najpierw pytanie dlaczego? A dlaczego Paulini o świętym Augustynie, a nie na przykład o Augustianie?

To jednak właśnie, Paulini od początku żyją według tejże reguły i ja myślę, że tak mówi, pokazuje historia nam, naszego zakonu i też tak pokazuje cała historia związana z błogosławionym Abzebiuszem, że to, co chyba jest najważniejsze, co najbardziej przekonuje w regule św. Augustyna, a jest spójne, tak mogę powiedzieć, z życiem paulińskim, to jest jedno słowo, za którym kryje się wiele, a to słowo to wspólnota. Nie wiem, czy się zgodzisz z tym, co teraz tutaj próbowałem przedstawić. No jak sami widzimy, kiedy była mowa pewnie o Eusebiuszu, to wiemy, że Eusebiusz też był pustelnikiem, bo głosowany Eusebiusz, założyciel zakonu. I ten rzecz Eusebiusz zgromadził w jedno pustelników, czyli jest ten wymiar wspólnotowy, nie?

Dlaczego ta wspólnota jest potrzebna? Dlaczego Paulini tak mocno akcentują? Nawet czasami, jak mam okazję rozmawiać czy z zakonnikami, czy z księżmi, to pamiętam taką sytuację, taką scenę z klasztoru, w którym byłem zaraz po święceniach, gdzie my właśnie ten akcent modlitwy wspólnotowej, czyli ten akcent wspólnoty był tak szanowany, że ze względu na obowiązki duszposterskie my modliliśmy się kompletą, czyli tą modlitwą brewiarzową, tą częścią liturgii godzin na zakończenie dnia. Modliliśmy się już przed godziną osiemnastą. Czasami jak mam okazję rozmawiać z księżmi i wspominać taki fakt z mojego życia, to budzi to taki uśmiech, że modlitwa na zakończenie dnia przed godziną osiemnastą.