Mikołaj Grynberg - "Rok, w którym nie umarłem"
"Rok, w którym nie umarłem" to przejmująca opowieść o doświadczeniu balansowania na granicy życia i śmierci, napisana z charakterystyczną dla autora wrażliwością, ale też nieoczekiwanym humorem. Grynberg, znany z bezkompromisowego podejścia do trudnych tematów żydowskiej tożsamości i pamięci o Zagładzie, tym razem kieruje swoją przenikliwą uwagę na siebie samego. Jego zapiski z czasu choroby to nie tylko kronika fizycznego zmagania się z własnym ciałem, ale przede wszystkim głęboka refleksja nad tym, co w życiu naprawdę istotne. Autor z precyzją psychologa i wrażliwością artysty prowadzi nas przez swoje najbardziej intymne przemyślenia o strachu, miłości, rodzinie i przemijaniu.
Ja szedłem ich słuchać i dzięki temu odkrywałem, Rzeczy, o których myślałem, że wiem, jak przebiegają, a okazywało się, że to jest jak z górą lodową, że wiem ciut-ciut, a tam się dzieją straszne rzeczy i powinniśmy wszyscy o tym wiedzieć. Taka myśl za tym stała. Pierwsza rozmowa Ewa i Adam. Ty mówisz, oni, czyli uchodźcy. Adam odpowiada, nie, ludzie, normalni ludzie, w każdej wiosce na Podlasiu. Jak ktoś mi powie, że ich nie widział, to mu nie uwierzę, bo byli wszędzie, wszędzie. SG, czyli Straż Graniczna, ich wyłapywała na Ciężarówki i na Białoruś.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.