#78 Jak wymyśla się książkę?

To najczęściej nie jest początek książki. Mało tego, czasami jest to ostatnia scena w książce i ja wiem, że piszę coś, żeby dojść do tej sceny. I oczywiście powoli się kształtuje ta fabuła. Ale ja właśnie piszę coś, żeby finalnie osiągnąć to, co do mnie przyszło. I tu nie jestem odosobniona, wyobraźcie sobie, bo słyszałam ostatnio taki podcast, gdzie mówiono, że Kurt Vonnegut, w ogóle polecam Vonneguta, że weźmie numer 5, to jest na razie jedyna książka tego autora, którą czytałam. Mam zamiar dać jeszcze.

Dobo bądź z gumy. Kurt Vonnegut dokładnie tak samo miał, czyli po prostu wymyślał najpierw ostatnią scenę. Nie, że on sobie chciał wymyślić ostatnią scenę. Myślę, że miał tak jak ja, że po prostu ta ostatnia scena nagle mu przychodziła do głowy i już, tak? I po prostu tak było. Więc do mnie też tak przychodzi ostatnia scena i tak właśnie było z miastem w płomieniach. Kto czytał ten wie, że ta ostatnia scena jest taka bardzo spektakularna i kiedy właśnie usłyszałam piosenkę Amy Winehouse Back to Black. I to właśnie wtedy odmalowała się w moim umyśle, w moim mózgu taka scena. I w tej scenie akurat to ja byłam bohaterką. Później wsadziłam na to moje miejsce inną bohaterkę.