#78 Jak wymyśla się książkę?

Ja w to nie wierzę po prostu. Jest taka podaż na rynku, że jest z czego wybierać. Ja lubię takie powiedzenie, że trzeba natychmiast zacząć życie z później niż się wydaje. Dlatego nie tracę czasu na słabe książki. Wolę czytać coś, co mnie rozwinie. Wolę, żeby to była dobra książka, która mi coś da i np. wzmocni mój warsztat jako pisarki. No dobra, i druga książka, którą zaczęłam, i to też jest, wyobraźcie sobie, w ramach tego comiesięcznego czytania z książkową sekcją DLR, to jest Filipa K. Dicka, czy Androidy marzą o elektrycznych owcach. I to akurat ja zaproponowałam tę książkę.

Zaproponowałam ją dlatego, że razem z Człowiekiem z Wysokiego Zamku, też Filipa K. Dicka, to są dwie książki, które autentycznie, nie przesadzam, Nie idę tutaj w jakiś wielki patos. Autentycznie zmieniły moje życie. Nie powiem wam teraz dlaczego tak się dzieje, bo strasznie boję się spłycić ten temat, ale generalnie szukałam i nadal po części szukam, bo to nie jest tak, że to poszukiwanie się skończyło. Zawsze są jakieś odpryski tego szukania, ale szukałam odpowiedzi na pewne takie pytania, które w sobie nosiłam, bardzo istotne dla mnie. Może to kryzys wieku średniego, nie wiem. Więc naprawdę szukałam tych odpowiedzi i ja je tam znalazłam.

I jeżeli jest tu w tym podcaście coś, co Was zaciekawia, jeżeli uważacie, że to są treści wartościowe, jeżeli tak jak ja uważacie, że są to treści wartościowe, to bardzo Was proszę o to, żebyście dodali go do obserwowanych, żebyście podzielili się wiedzą o tym podcaście ze swoimi znajomymi, najlepiej w mediach społecznościowych, skomentujcie. Nie wiem, polubcie i tak dalej. To jest dla Was taki, powiedzmy, takie nasze przybicie piątki, tak? Ja z Wami przybijemy sobie piątki, ja nic własnego tuję, a dla mnie bardzo wiele znaczy, bo mogłabym w ten sposób dotrzeć do innych słuchaczy. No dobrze, i skoro mamy te żebrolejki za sobą, to przechodzimy do głównego tematu odcinka.

Taki przez duże P, no bo różne myśli nam się kręcą po głowie. Ja zakładam, że za pisanie książek zabierają się osoby, które generalnie zostały obdarowane dość dużą wyobraźnią. Im większa wyobraźnia, tym lepiej. No i właśnie skąd wiem, że ten pomysł, że pomysł jaki się pojawia jest właściwy? Więc to się najczęściej łączy z jakimś woszem, coś wywołuje we mnie ten proces taki twórczy, który ukierunkowuje mnie i dalej już idziemy sobie jak po wytyczonych torach. Co to może być za bodziec? To może być na przykład muzyka. I ciekawostka taka, że ostatnia książka, która się ukazała, Miasto w płomieniach, została napisana, takim bodźcem dla niej była piosenka Amy Winehouse Back to Black.

Tylko oczywiście uwaga. Tutaj taki gwiazdka. To jest temat z gwiazdką. Jeżeli piszecie o szczegółach ze swojego życia, to musicie pamiętać o tym, że to będzie rozpoznawalne dla członków waszej najbliższej rodziny czy dalszej rodziny, czy dla waszych znajomych, czy dla Nie wiem, Waszych nauczycieli akademickich, pracodawców i tak dalej. Więc jeżeli piszecie taką powieść opartą na swoim własnym życiu, to miejcie to na uwadze, bo można kogoś naprawdę zranić, można kogoś pokazać w złym świetle, a może być też tak, że ktoś sobie nie życzy, żeby na przykład wątek z jego udziałem pojawiał się w powieści. Zapytajcie najpierw. Powiedzcie, że macie taki pomysł na książkę, chcielibyście napisać to i owo i czy ta osoba nie ma nic przeciwko.

Oceńcie ten podcast, dodajcie do obserwowanych. Jeżeli chodzi o jakąś taką, powiedzmy, regularność, no to słabo z tym umnie, więc macie szansę, że nic wam nie umknie. I co? No i do usłyszenia może i do zobaczenia w następnym odcinku podcastu Pisarski backstage. I mówiła dla Was Malwina Ferenc. Cześć.