#78 Jak wymyśla się książkę?

Taki przez duże P, no bo różne myśli nam się kręcą po głowie. Ja zakładam, że za pisanie książek zabierają się osoby, które generalnie zostały obdarowane dość dużą wyobraźnią. Im większa wyobraźnia, tym lepiej. No i właśnie skąd wiem, że ten pomysł, że pomysł jaki się pojawia jest właściwy? Więc to się najczęściej łączy z jakimś woszem, coś wywołuje we mnie ten proces taki twórczy, który ukierunkowuje mnie i dalej już idziemy sobie jak po wytyczonych torach. Co to może być za bodziec? To może być na przykład muzyka. I ciekawostka taka, że ostatnia książka, która się ukazała, Miasto w płomieniach, została napisana, takim bodźcem dla niej była piosenka Amy Winehouse Back to Black.

Dobo bądź z gumy. Kurt Vonnegut dokładnie tak samo miał, czyli po prostu wymyślał najpierw ostatnią scenę. Nie, że on sobie chciał wymyślić ostatnią scenę. Myślę, że miał tak jak ja, że po prostu ta ostatnia scena nagle mu przychodziła do głowy i już, tak? I po prostu tak było. Więc do mnie też tak przychodzi ostatnia scena i tak właśnie było z miastem w płomieniach. Kto czytał ten wie, że ta ostatnia scena jest taka bardzo spektakularna i kiedy właśnie usłyszałam piosenkę Amy Winehouse Back to Black. I to właśnie wtedy odmalowała się w moim umyśle, w moim mózgu taka scena. I w tej scenie akurat to ja byłam bohaterką. Później wsadziłam na to moje miejsce inną bohaterkę.