Tłumaczki za mikrofonem: Ela Janota i Paulina Rzymanek

Tłumaczki za mikrofonem. Tłumaczki za mikrofonem. W nazwie programu to nie myślałam, że mogłabym być tłumaczką, więc po prostu zobaczyłam, że na Uniwersytecie Śląskim pojawił się nowy kierunek, bo to był wtedy nowy kierunek. Myśmy były drugim rokiem, dobrze mówię? Nie pamiętam aż takich szczegółów. Ale chyba byliśmy drugim rokiem programu tłumaczeniowego na Uniwersytecie Śląskim, więc byliśmy też jeszcze takimi trochę, trochę na nas eksperymentowali, jeśli chodzi o te zajęcia, liczby godzin. Z nauki języka, tak czy inaczej, po prostu był ten kierunek i ja pomyślałam, o to mogłoby być fajne. Znam angielski, znam francuski, no to może zostanę tłumaczką.

Więc dla mnie ta niewiedza i ten brak takiej przystępności to jest największy minus tego zawodu tłumacza, tłumaczki literackiej. I tutaj właśnie ta pozytywna strona, bo mam wrażenie, że od kilku lat jest coraz lepiej. Wiem, że na uniwersytetach pojawiają się zajęcia, a czasami nawet całe kierunki. Tłumaczki za mikrofonem

Tak się złożyło, że miałyśmy okazję trochę pojeździć po Polsce, być w różnych miastach i właśnie występować czy to na uniwersytetach, czy w jakichś księgarniach kameralnych, które bardzo kochamy, czy w jeszcze innych przestrzeniach literacko-kulturalnych. I często jest tak, że wtedy osoby gdzieś z okolic przychodzą, żeby wziąć udział w tym spotkaniu i mamy też wtedy szansę porozmawiać, często też wybrać się po prostu na kawę czy w jakichś innych nieoficjalnych okolicznościach trochę się poznać, pogadać o książkach na żywo. Mamy przyjaciół z Poznanych właśnie dzięki podcastowi gdzieś przez media społecznościowe, a teraz już takich, z którymi chyba w większości, o ile się nie mylę, widziałyśmy się czy to raz czy więcej razy na żywo, więc ten kontakt ewoluuje.