NABRANI NA SIEBIE

I w takim wcześniejszym przygotowaniu prezentów można taką celebrację powiedzmy sobie mniej lub bardziej wdrożyć. I to jest wtedy dla mnie przyjemne bardzo. No dobrze, ale... I nie wiesz, nie na zasadzie Jezus Maria, co dla kogo, gdzie, wszystko jedno, nie lubię tego. Jak wiesz. No wiem to, wiem to, coraz bardziej to wiem i uczę się tego. I coraz bardziej to zauważam i no... Ale już w tym roku to już... No udało mi się. A masz na przyszły rok już kupione prezenty. Dobrze Magda, ale co w związku z tym, Że jak sięgam pamięcią to sobie przypominam jak moja mama przychodziła 24 z dyżuru o godzinie 14 i zaczynała przygotowywać wigilię.

No bo może ja bardziej. Nie, ale... Nie! Ja, o Jezu, albo to jest zawsze to samo, no ale ja na tyle, na ile mogę, bardzo. No dobrze. Ale no nie, no nie, no nie, no teraz tak, no dobrze Magda, ale bo jest zawsze ten rodzaj takiego napięcia, że właśnie, czy w tym roku będzie wielkie zdążenie, bo zawsze było wielkie niezdążenie, zawsze jest wielkie niezdążenie przed świętami i czy w tym roku jesteśmy przygotowani na to, że będzie wielkie w sam raz? No nie wiem, zobaczymy. A z czym to jest związane? No wiesz co, w tej chwili to pewnie zrozumieją mnie wszystkie kobiety, które na przykład muszą przygotować wigilię na 20 osób. Dzisiaj rozmawiałem z panią, która ma 30 osób.

No jakimś trochę innym bad boyem. Takim... No dobrze, ale jakbym tak przyszedł na przykład na przyjęcie i stanął z daleka i nic o mnie nie wiesz. Nic. To byś zwróciła uwagę czy nie, no? Na ciebie? No. No myślę, że tak, no bo gdzieś tam wpisałeś się w te moje kanony, urody. I już byś chciała podrywać, bo byś miała problem z pamięcią, że na chwilę byś zapomniała. Powiedziałaś, nie, o Jezu ten, on będzie siał buty. Nie. No właśnie. Ale na szczęście młodzi ludzie takich rzeczy nie wiedzą o sobie długo. Może kiedyś, bo nie mieszkali razem długo. I się tak nabierają i później jakoś muszą coś z tym zrobić. No ale zobacz, patrz Magda, w sumie my jesteśmy dłużej ze sobą niż nie jesteśmy.