Teoria strun, o co naprawdę w niej chodzi? - POP Science #100

A potem z tych klocków budujesz jakieś coraz bardziej skomplikowane elementy, no to musi być jakaś teoria, która matematycznie również opisze ten poziom zero. I właśnie takiej teorii się szuka tutaj. I lata 90. to jest właśnie między innymi pan Edward Witten i M-teoria, którą tutaj przed chwilą miałeś, ale zniknęła. To znaczy tak, bo w ten sposób to wygląda, że to chyba 1995 rok jest tutaj wskazany. We wcześniejszych pracach Było pięć spójnych i takich jakby oddzielnych teorii strun.

Tak, typ pierwszy, typ 2a, 2b i dwie wersje heteryczne tam supergrawitacja i jeszcze jedna. I właśnie Witten, opierając się na pracach wielu fizyków, Drugą rewolucję superstrunową wprowadził. Tak się to nazywa. I wprowadził też coś, co zostało nazwane M-teorią. Tam to słowo M różnie jest tłumaczone. W tej M-teorii zaraz do tego dojdziemy, ale w tym jakby obrazie Bardzo ważną rolę odgrywają, i tu chciałbym też, żeby troszeczkę temu poświęcić czasu, te wymiary, o których już mówiono.

Jest też trochę pomysłów na temat tego, jak obserwacje fal grawitacyjnych włączyć jako element testów czarnych dziur. Także tutaj to jest jakby Być może praca na jakąś przyszłość. Ta teoria, jak to napisał Edward Witten, ten współtwórca tej M-teorii, to najpiękniejsza teoria jaką znam, ale nie wiemy jeszcze jak ją w pełni opisać. Peter Voigt napisał, nie można powiedzieć, że teoria jest błędna, jeśli nawet nie da się jej przetestować. To jest właśnie to. Jest teoria, której póki co nie przetestowano i są tylko pomysły, które tak naprawdę nie wiadomo, co przyniosą.