"Antyhipokamp" z Adamem Kaczanowskim
Adam Kaczanowski wrócił z kolejną powieścią, a ja znowu zachwycona. "Antyhipokamp" to próba zmierzenia się z własną przeszłością za pomocą najciekawszych narzędzi, jakie daje literatura. W kolejnych krótkich tekstach autor obsesyjnie wraca do konkretnego wspomnienia z dzieciństwa - czasem, by nad nim medytować, a czasem, by rozpędzać je w stronę absurdu i horroru, podlanego sosem z popkultury. Autor opowiedział mi o procesie pisania tej książki, windach, paradoksach i atakowaniu kolejki wąskotorowej. Są też ze dwie trajektorie. Jingiel: Botanica
Część czwarta z kolei nagle zaczyna być taką trochę kwasową wersją Kaczora Donalda. Wynika to z tego, że po pierwsze Kaczor Donald był wtedy dla mnie ważnym elementem mojego dzieciństwa, ponieważ dostawałem od kuzyna, który mieszkał w Berlinie Zachodnim, to jeszcze były czasy schyłkowego PRL-u. Kuzyn pół roku mieszkał w Berlinie z ojcem, a pół roku z mamą w Poznaniu. Jak przyjeżdżał, to zawsze miał dla mnie różne super rzeczy. Między nimi miałem niemieckie Kaczory Donaldy. On był ze strony mamy, ja później z nim też miałem zerwany kontakt, więc ten Kaczor Donald był też symbolem tego, co wtedy, mając te 10 lat, lekko utraciłem.
Gdzie bawimy się komiksem, ale gdzie opowiadamy o historii z perspektywy mamy. I on tam siebie określa, że jest w części Polakiem, w części Niemcem, w części gwiezdnym dzieckiem, do którego nie masz dostępu, a w części demonem, który ci zatruje życie. Jak my wszyscy. Zawsze jest różne części. Może z tym Niemcem to bym uważała, a reszta... Mam nadzieję, że jest nas wszystkich Gwiezdny Pył i jakiś demon też. Z tych wszystkich wariantów, które się pojawiają w książce, jeśli chodzi o upłynnienie samolocików, która jest Ci najbliższa i dlaczego? Wiesz co, rzeczywiście te początkowe, kiedy wymyślam rzeczy bardzo bliskie temu, co rzeczywiście mogło się pojawiać w głowie tego chłopca, czyli w mojej głowie,
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Adam Kaczanowski wrócił z kolejną powieścią, a ja znowu zachwycona. "Antyhipokamp" to próba zmierzenia się z własną przeszłością za pomocą najciekawszych narzędzi, jakie daje literatura. W kolejnych krótkich tekstach autor obsesyjnie wraca do konkretnego wspomnienia z dzieciństwa - czasem, by nad nim medytować, a czasem, by rozpędzać je w stronę absurdu i horroru, podlanego sosem z popkultury. Autor opowiedział mi o procesie pisania tej książki, windach, paradoksach i atakowaniu kolejki wąskotorowej. Są też ze dwie trajektorie.
Jingiel: Botanica