564: O Japonii (feat. Jakub Tepper)

Jakaś tragedia musi być i dopiero z tego, z tych wielu tragedii, więcej jest w Disneyu, zaczyna się jakaś tam historia, którą sobie możemy obejrzeć. W przypadku na przykład Studio Ghibli, Mamy taką prostą historię. Zaczniemy od tego, ja zacznę może, od Totoro po prostu, gdzie mama jest w szpitalu, bo jest chora. I to jest wystarczająco duża tragedia dla tego dziecka, że zaczyna się cała historia. Nie będę więcej zdradzał dla osób, które nie oglądały może. Ale... Mam nadzieję, że nie ma tu osoby, która nie oglądała to. Ja myślę, że trochę będzie, wiesz. W każdym razie... Nie no, żartuję. Ale bardzo polecam. W każdym razie, skąd u nich zupełnie jest inne podejście, nie tylko właśnie do gier, do konsol, do Sega, czy Sega Nintendo, popatrzmy chociażby dzisiaj.

I przypuszczam, że podobnie jest z panem Iezakiem. On po prostu od pewnego momentu chciał tworzyć animacje dosyć wcześnie i po prostu zawsze tworzył animacje i nic więcej go nie za bardzo interesowało. On ma do powiedzenia w różnych filmach różne rzeczy. Niektóre filmy mają bardzo takie, wiesz, konkretne komunikaty do przekazania. Zresztą jak właśnie te dokumentalne filmy pooglądasz, to tam jest tak do dzisiaj wygląda to strasznie oldschoolowo, bym powiedział, z naszego punktu widzenia. Jakieś tam biureczko, wiesz, tam kartki burdel na biurku i tak dalej, i tak dalej. A wracając jeszcze do gier, co wspominałeś chociażby w kontekście Nintendo, wiesz, no Nintendo jest bardzo, bardzo bogatą firmą, ale firmą, która po prostu znowu trochę to zahacza o to, o czym mówiliśmy przed chwilą, robi swoje.