564: O Japonii (feat. Jakub Tepper)

I tu mówimy o absolutnie wszystkim w zasadzie, co ich zainteresowało. To jest dla mnie niepojęte po prostu. Już jest takie pojęcie, no. Przy Giro, ja nie pamiętam już, czy to był klip z tego dokumentu, czy to gdzieś osobno wypłynęło. Była sytuacja, w sensie fragment. Była sytuacja, że on, to był jego syn chyba, który z nim lepił, prawda? Te nigiri między innymi, ten ryż chyba jego syn robił, jak dobrze pamiętam. I on go w pewnym momencie pochwalił i pochwała wyglądała tak, że nie, że świetnie to zrobiłeś, tylko coś taka, coś ty popowiedziałeś, już nie pamiętam jak to było, ale coś, że to jest akceptowalne czy coś w tym stylu. I jego syn się popłakał z tego tytułu.

Pierwszy raz, to była chyba jego pierwsza pochwała z ust Giro i to była taka pochwała, gdzie wiele osób spojrzało na to jednak, że nie traktujmy to tak. To była taka nie krytyka. No tak, ale nie wiem, to pokazuje może, że troszeczkę inaczej podchodzimy do wychowania jakiegoś tam przekazywania czy relacji w pracy, ale z moich doświadczeń to jest dosyć standardowa sytuacja, że szefowie nie są od tego, żeby cały czas się klepać po plecach, jak jesteś super, tylko odwrotnie. Ale co ciekawe, pracując w japońskich korporacjach, bo też mi się zaczęło przez kilka lat takich bardzo, bardzo dużych ogólnoświatowych w charakterze tłumacza, więc byłem w firmie, ale trochę z boku.