Grzegorz Łomacz: Do końca życia będę kojarzony z półfinałem igrzysk (MW Podcast #62)

Ale w tych najważniejszych momentach, no to to jest jedna specjalna akcja, która, nie wiem, pójdziesz akurat nie w to miejsce, gdzie zawsze zawodnik atakuje, schowasz ręce w bloku, zagrasz zupełnie inną zagrywkę niż zawsze, także no to jest ta jedna, dwie piłki, które decydują o wyniku. Michał Winiarczyk. Ta umiejętność gry przy wyniku 23-23 to jest coś, co da się wyuczyć? Wyuczyć nie. Myślę, że to trzeba przeżyć. To trzeba przeżyć i trochę do tego plecaka schować przez całe swoje doświadczenia ze sportem, żeby w tych sytuacjach mieć chłodną głowę i wiedzieć, jakie decyzje należy podejmować. To co czuje rozgrywający, szczególnie zmiennik, gdy przy takim wyniku wchodzi i... No zrób coś.

Współpraca z Michałem Łomaczem. Tak, no tak jak wcześniej nawet Ci wspominałem o tym plecaku. Każdy, każdy z nas jakby nosi go, no i wkłada do tego plecaka różne doświadczenia, tak? I tak samo boiskowe. Myślę, że każde to doświadczenie gdzieś nas buduje, jeżeli jesteś w reprezentacji Polski przez ileś tam lat i doświadczasz po prostu różnych momentów, różnych imprez. To wszystko się składa na to, że ten plecak się wypełnia w taki sposób, że potem możesz z niego wyciągać po prostu w tym późniejszym wieku tak naprawdę receptę na każdą sytuację.

A co zrobił trener Kretu, że do ciebie trafił, że ciebie też jakoś tak odmienił? Co zrobił? On we mnie po prostu uwierzył. On we mnie po prostu uwierzył. Ja pamiętam, że przyjechałem na pierwszy trening, jeszcze tam parę kilo więcej też miałem. Ja oczywiście go przekonywałem, że ja się dobrze czuję. On nawet nie chciał komentować tego, ale zacząłem naprawdę mocno trenować, dbać o siebie. On mnie tak trochę za rękę poprowadził na początku i wskazał drogę. Posłuchaj, jeżeli zrobisz to, to i to, będziesz naprawdę wysoko. I ja mu po prostu uwierzyłem w to. Michał Winiarczyk. Trener Kretu, z czasów Lubina, z czasów Skry. Coś się zmieniło?

Bo wchodzicie raczej parami niż z pierwszą? Też podejrzewam, że na treningach być może jest tak, że jakoś macie jedną szóstkę kontra drugą szóstkę. Michał Winiarczyk, Grzegorz Łomacz, PGE GiEK Skry Bełchatów, Ghostrifter. Może tak, może nie jest to regułą, ale może tak być i często pewnie tak jest, bo na treningach rzeczywiście ta pierwsza szóstka trenuje ze sobą. O ile tam powiedzmy przyjmujący jeszcze czasem się zrotują, no to atakujący raczej są stali. Grzegorz Łomacz, PGE GiEK Skry Bełchatów, Ghostrifter. Trudniej jest nawiązać tą nić z atakującym czy środkowym? Wiesz co, no ja ci powiem, że ze środkowym nie jest trudno, bo że mi jest najłatwiej, aczkolwiek chyba nie do końca to jest prawda. A z każdym tak samo. Z każdym tak samo. Każdy rozgrywający też ma jakieś, powiedzmy, swoje bardziej ulubione odbicie do przodu, do tyłu, na środek, które mu bardziej pasuje.

Gdzieś to może tak społecznie się utarło, że już jest końcówka i schyłek, ale Ale nie, no naprawdę zawodnicy, nawet dużo starsi ode mnie, też dobrze sobie radzą i grają na wysokim poziomie. Michał Winiarczyk Wspomniałeś w rozmowie z TVP Sport, że nawet jak będziesz miał 70 lat, to będziesz miał cały czas ochotę na grę w kadrze. Grzegorz Łomacz Tak, no jakby reprezentacja to jest reprezentacja, to jest po prostu, to jest taki honor w ogóle, to jest absolutnie coś wyjątkowego. A tobie, na przykład w tym roku, teraz, gdzie miałeś wolne, to bardziej brakowało gry w kadrze czy przebywania w kadrze z tymi zawodnikami, kolegami dobrze ci znanymi? Bo niektórzy często jak rozmawiam z byłymi siatkarzami, to oni mówią, że oni najbardziej tęsknią nie za sukcesami, tylko za atmosferą szatni.

Nie do końca, bo to jest jeszcze gorszy styl życia pod względem rodzinnym niż zawodnika. To jest dla mnie jakby taka trochę szubienica rodzinna, więc na dzień dzisiejszy ta wersja odpada. A czy w jakiejś innej roli? Może tak. Mam nadzieję, że gdzieś to swoje doświadczenie będę mógł spożytkować, żeby nie poszło na marne. Właśnie Michał Winiarski mi o tym wspominał, że jak on był zawodnikiem, to go obchodził tylko on sam. Przyjść na trening, zrobić swoje, zjeść i tak dalej. A jak jesteś trenerem, to masz takich dwunastu Michałów Winiarskich i każdy jest inny. Każdy ma swoje humory, swój nastrój. I ty musisz to połączyć jeszcze. To jest niełatwy chleb, na pewno. Więc właśnie zastanawiałem się, czy ty byś potrafił...

A może po prostu tak mówisz, bo tańci by nie posłuchali ciebie. Michał Winiarczyk, Grzegorz Łomacz, PGE GiEK Skry Bełchatów, Ghostrifter. Michał Winiarczyk, Grzegorz Łomacz, PGE GiEK Skry Bełchatów, Ghostrifter. Tego Ci życzę i zarazem Ci dziękuję za to, że znalazłeś czas, że dało radę spotkać się, porozmawiać tutaj w Bełchatowie. Bardzo miło było Ciebie gościć. Zawsze gdzieś tam wspominaliśmy przed rozmową, że jak w spale się widzimy, to wspominamy o tej Ostrołęce.