Przywództwo przyszłości

My mamy takie wzorce. Współczuję. Doświadczeniom życiowym w pracy. Nie wszyscy takie mamy same. Tutaj odwołując się do tej tezy dotyczącej człowiek czy rozum w centrum, to wydaje mi się, że połączenie tej uczuciowości z rozumem to odbyło się już dawno temu. Nawet pisał o tym Adam Mickiewicz, prawda, że nie tylko szkiełko i oko jest potrzebne. Natomiast to, co powiedzmy Państwo tutaj mówią, to znowu zależy. To znaczy, że są takie chwile, gdzie potrzebujemy więcej empatii, Od tego lidera i są takie chwile, gdzie potrzebujemy od niego więcej przywództwa i zdecydowania. Ten prawdziwy leadership też polega na tym, że lider nie jest jednowymiarowy, tylko potrafi adoptować się do zmieniających warunków i nadawać tempo grupie. No i dlatego tutaj Pani Jowita ma to złe doświadczenie i myśli, że teraz trzeba się zmienić.

Trzeba być po prostu tym prawdziwym liderem oburęcznym. Tak, ale tutaj powiem szczerze, patrzę na to, jak... Pamiętasz, że na przykład Cię dorwałam na jakiejś imprezie w Sopocie, żeby Ci powiedzieć, że jesteś jednym z nielicznych liderów w Polsce, którzy wykształcili bardzo dużego formatu innych liderów. To też nie jest takie częste. Teraz dużo mówimy o tym servant leadership, ale jak popatrzymy na Kolega Marciniaka, który dzisiaj jest prezesem innego banku, jak mówimy o, nie wiem, Oli, Sroce, Krzyżak, jak mówimy o Szymonie Wałachu, tak to są ludzie, którzy spod twojego trochę wyszli powiedzmy warsztatu, ponieważ bardzo pięknie potrafiłeś ich zbudować. To się nie zdarza często w Polsce. Zwróciłaś uwagę na Adam Marciniaka, pamiętasz naszą rozmowę dotyczącą takiej ciekawej kwestii, to znaczy, że struktury w różnych takich dużych firmach mają swoje takie działy, które się ciągną przez lata.