84 Gry fabularne (RPG) stanowią fundament sukcesu zawodowego

Ogranicza was tylko i wyłącznie wasza wyobraźnia. Siadacie ze swoimi przyjaciółmi, ktoś przyjmuje miano mistrza albo mistrzyni gry, czyli osoby, która odpowiada za powiedzmy wytyczenie pewnych kierunków, stworzenie pewnej ramy. I wykorzystując różnego rodzaju zasady, w zależności od tego, w co gracie, czy gracie w tak zwanym settingu fantasy, czy w settingu science fiction, a setting to jest właśnie świat, w którym osadzacie swoją historię i każdy z tych światów Gra w każdym z tych światów, w zależności od tego właśnie w co gracie, charakteryzuje się taką, a nie inną mechaniką czy też zasadami. Te możecie poznać najprościej kupując sobie jakiegoś RPGa, który najczęściej jest w formie podręcznika, książki i tam jest wszystko wyłożone od A do Z.

Albo po prostu wchodzimy w jakąś rolę w zespole. Jestem liderem, jestem kimś, kto wspiera, jestem kimś, kto dba o atmosferę. Dokładnie to samo w jednym i w drugim uniwersum. W uniwersum, czyli w pracy i w RPGach. Umówmy się, że będę tak wymiennie określał te dwie sfery. I ostatnia rzecz. RPG dla wielu osób, w tym dla mnie, to jest ich pasja. Idealnie byłoby, gdyby będąc w pracy na jakimś stanowisku, też realizować je z pasją. Warto do tego dążyć, bo jeżeli robimy coś z pasją, jeżeli nasza praca dostarcza nam jakiejś satysfakcji, to prawdopodobnie będziemy w niej skuteczniejsi. I jednocześnie czasami zdarza się, że gramy w RPG bez pasji. Bo na przykład zaangażowaliśmy się w jakąś grę, która totalnie nam nie leży, ale na przykład zrobiliśmy to dla ludzi, bo lubimy z ludźmi naszymi ulubionymi to robić, ale niekoniecznie sprawia nam to satysfakcję i wtedy cierpimy.

Może nie równie skutecznie, ale będziemy dążyć do skuteczności w życiu zawodowym i w życiu RPG-owym. I krótki przykład drugi, bo już jeden podałem o tym storytellingu, ale wyobraźmy sobie, że moją taką ulubioną umiejętnością jest analiza przyczyn problemu. Załóżmy, że lubię wnikać w głąb danego zagadnienia i rozkładać je na czynniki pierwsze, analizować, dochodzić do sedna danego działania czy też problemu. Jednakże jeżeli robię to z ludźmi, jeżeli cokolwiek robię z ludźmi, a lubię się zagłębić w jakieś zagadnienie, to potrzebuję też opowiedzieć o tym trudnym, złożonym, skomplikowanym, wielowarstwowym zagadnieniu w możliwie zrozumiały, prosty sposób. Potrzebuję wyszkolić w sobie tę umiejętność, kiedy analiza przyczyny problemu według mnie jest z kompetencji rozwiązywania problemów, to mówienie już w prosty sposób o złożonych rzeczach jest z kompetencji komunikacji międzyludzkiej.

Nie. Lubię identyfikować problemy, które mamy, analizować je, opowiadać o nich ludziom w taki sposób, żeby oni też to zrozumieli, a potem pozbądźmy się problemu. Znam też ludzi, którzy po prostu lubią gadać o problemach, bo uważają, że wystarczy o nich rozmawiać i czasami zdarzyło mi się to usłyszeć, problem może sam się rozwiąże, jak po prostu go zrozumiemy. No nie. Zatem jak widzicie, te umiejętności znajdujące się W ramach tych zbiorów kompetencji trzech komunikacja międzyludzka, rozwiązywanie problemów i osiąganie celów mogą, a według mnie wręcz warto, żeby wchodziły ze sobą w różnego rodzaju kombinacje, bo to przyniesie nam najwięcej korzyści. Dam jeszcze kilka przykładów tego, jak możemy rozumieć właśnie daną umiejętność z perspektywy świata RPG i świata życia zawodowego tudzież tych dwóch uniwersów.

Przejdźmy do drugiej umiejętności. Umiejętność feedbacku. W życiu zawodowym, w świecie, w uniwersum pracy cały czas gadamy o feedbacku, o tym, jakie to jest ważne, jak istotne jest kreowanie kultury zdrowego, konstruktywnego feedbacku, czy to negatywnego, czy pozytywnego. Myślę, że w temat feedbacku w ogóle nie muszę wchodzić, a dla osób, które nie grają w gry fabularne, a pracują, to może będzie wartościową informacją, że w grach fabularnych macie bardzo dużo feedbacku i ludzie tutaj dużo częściej o niego proszą. Najczęściej ten feedback ma dotyczyć tego, jeżeli ja jestem mistrzem gry, to weź mi powiedz, co ci się podobało w trakcie tej sesji albo co mam zrobić inaczej, żeby ci się podobało na następnej. I ja widzę ogromną różnicę pomiędzy ludźmi, którzy grają w RPGi, a tymi, którzy nie grają, w kontekście tego, czy dana osoba prosi i czy jest otwarta na informację zwrotną, bo z moich obserwacji to mogą być jakieś dowody anegdotyczne, ale może ludzie, którzy też grają w RPGi, to potwierdzą albo nie.

No i jest też pewien trzeci element, brakujący, który zdradzę za kilka minut. Zatem sukces w grach RPG i w życiu zawodowym to na pewno dwie rzeczy. To jak opanowaliśmy dane umiejętności i przekuliśmy je w te połączenia W ramach trzech kompetencji. Długowiecznych kompetencji komunikacji międzyludzkiej, rozwiązywania problemów, osiągania swoich celów. Połączone z praktyką, z czasem, który zainwestowaliśmy w porażki i sukcesy, w doświadczenia. I co my z tych doświadczeń wyciągamy? No i trzeci element, który odkryję za kilka chwil. A jeszcze chciałbym wam pokazać taką korelację, którą zauważam pomiędzy sukcesem w pracy i w grach RPG, a opanowaniem danej kompetencji, czyli na ile coś potrafimy

Znam takich ludzi ze świata IT i wiem, że oni są wyjątkowymi i wybitnymi ekspertami, ale dochodzą do pewnej ściany, do pewnego limitu. Bo ta krzywa sukcesu w kontekście kompetencji technicznych, a oni mają te kompetencje bardzo dobrze rozwinięte, po jakimś czasie się po prostu wypłaszcza. I bardzo istotne jest też dla pracodawców to, żeby wiedzieć jak pracować w zespole, potrafić się komunikować, wiedzieć czego się oczekuje i potrafić dostarczać wartość, czyli nie tylko skupiać się na swojej robocie, ale też myśleć o biznesie bardziej całościowo. I w grach fabularnych jest dokładnie tak samo. Bo jeżeli gramy w RPGi, na zasadzie moja postać jest najważniejsza, mój bohater ma realizować swoje cele i najważniejsze, żebym ja się dobrze bawił przy stole, to bardzo szybko będziemy zmieniać stoły, bo ludzie nie będą chcieli mieć z nami nic do czynienia.

Potencjalnych pracodawców interesuje to, co my robimy z tą kreatywnością. Zatem jak idziecie na rozmowę rekrutacyjną, spodziewajcie się pytania. Istnieje prawdopodobieństwo, że je otrzymacie. Co to znaczy, że jest pan, pani kreatywna? Warto wtedy potrafić odpowiedzieć na takie pytanie i wiem, że ludzie grający w RPGi potrafią od kopa dać przynajmniej kilka odpowiedzi. Bo granie w RPGi wymaga tego, żeby wymyślić historię, żeby, tak jak wcześniej powiedziałem, wciągnąć bohaterów w daną opowieść, trochę ją sprzedać, zaangażować, żeby rozwiązać w jakiś nieoczywisty sposób dany problem. Na przykład problem z umówieniem się na sesję kilku osób, które mają bardzo zawalone kalendarze. I naszych mistrzów gry, Ludzi, z którymi gramy w RPGi też nie interesuje tylko to, że jesteśmy kreatywni.

Wpisała jedna osoba, która kandydowała kiedyś do firmy, z którą współpracowałem na stanowisko sprzedażowe. I może to byłaby przydatna umiejętność, gdybyśmy mieli cokolwiek wspólnego z tego typu programami. I kiedy idziecie grać w gry fabularne, to jest trochę podobnie, bo jeżeli nie zastanowicie się nad tym, z kim gracie, w co gracie, tylko będziecie bardzo mocno naciskać na to, co wam jest bliskie, jeżeli bardzo dobrze opanowaliście znajomość programu Czyste Powietrze, A w danym otoczeniu, a powiedziałem już, że otoczenie jest bardzo istotnym i kluczowym elementem do sukcesu w życiu zawodowym i w RPG, to jeżeli tamto jest niepotrzebne, to będziecie przestrzeliwać i bardzo szybko się okaże, że nikt z wami nie chce nic robić.

I gry fabularne uczą nas tego, żebyśmy mieli większe zrozumienie na potrzeby drugiego człowieka. Bo jeżeli nam brakuje tego zrozumienia, jeżeli nie sprawdzamy w co chcemy ze sobą grać, jak chcemy grać, co nam robi wspólnie dobrze przy stole, co nam robi źle, to nie odnajdziemy się w żadnej RPGowej ekipie. Bo dzisiaj już to środowisko jest dużo bardziej dojrzałe i ludzie chcą się dobrze bawić w RPGi i coraz częściej na szczęście słyszę, że jeżeli trafię do jakiejś toksycznej RPGowej ekipy, to jak najszybciej ją opuszczam. W pracy jest podobnie. Jeżeli trafiamy do środowiska, które nas nie wzmacnia, tylko nas osłabia, to też prędzej niż później je opuścimy. Wspomniałem też, że w RPGach i w życiu zawodowym przyjmujemy pewne role.

Boromir bardziej zainwestował w różnego rodzaju umiejętności techniczne zamiast w długowieczne kompetencje i wiemy, jak to się skończyło. No i moglibyśmy sobie świetnie poanalizować każdą z postaci w tej oto drużynie. I można się też zastanowić nad tym, Jak oglądamy nasz ulubiony film czytamy ulubioną książkę to pewni bohaterowie w nas rezonują. I kiedy gramy w gry fabularne to można szukać różnego rodzaju połączeń. Jaką rolę ja odgrywam w drużynie. Czy jestem właśnie takim liderem że jak mamy zagadkę do rozwiązania to będę szukał możliwości żeby drużyna. Jak się nad tym zastanowić, to w życiu zawodowym przyjmujemy podobne role jak nasi bohaterowie graczy, gdy gramy w RPGi.

Odgrywa role kosmonauty. Kosmonauty. Astronauty, który poleci w kosmos zanim jeszcze to zrobi. Wchodzi do symulatorów, ćwiczy na sucho i gry fabularne są ćwiczeniem na sucho różnego rodzaju kompetencji i umiejętności, na przykład sprzedażowych. Wspomniana obsługa klienta albo zrozumienie potrzeb klienta, umiejętności sprzedażowe, negocjacyjne, podchodzenie do konfliktów. W grach fabularnych mamy to cały czas i znowu nie mam na to badań, tylko obserwacje, ale widzę dużo większą biegłość w używaniu różnego rodzaju kompetencji u graczy RPG niż u osób, które tego nie robią, chyba że ktoś hobbystycznie bawi się w... Jak można się inaczej hobbystycznie zajmować, jak nie bawiąc w improwizacje albo w inne takie intelektualne hobby, które rozwijają różnego rodzaju inteligencję.

Zastanów się nad tym, bo to samo przyda ci się w życiu zawodowym. A jeżeli grasz w gry fabularne i zdarza ci się, że różne ekipy mówią ci dzięki, pograliśmy trochę już, więcej nie zagramy, upraszczając, to też możesz się zastanowić i prawdopodobnie w życiu zawodowym to są podobne rzeczy. Dla podobnych, przez podobne rzeczy w życiu zawodowym ktoś na przykład nie chce cię w twoim zespole. Ostatnie pytanie. Co twoja drużyna traci, gdy nie ma cię w zespole? To jest według mnie super pytanie, bo jak grasz w RPGi, no to coś wnosisz, a gdy nie ma cię przy danym stole, w danej ekipie, to oni coś tracą. I to samo jest w życiu zawodowym. Jeżeli ja do stołu RPGowego wnoszę nieoczywiste perspektywy, to to samo będę wnosił do ekipy w pracy.

Nieoczywistą perspektywę, nowe sposoby działania, odważne strategie, eksperymenty. To samo wnoszę w życiu zawodowym, ja jako Maciek, do życia RPG-owego ludzi, z którymi gram w gry fabularne. No i na koniec. Ostatnia już rzecz. Zastanowiłem się też nad tym, gdzie widziałbym gry fabularne na takiej macierzy, która obrazuje, które skille, umiejętności będą najbardziej przydatne w 2030 roku, czyli w przyszłości. I wśród tych najbardziej core'owych, podstawowych umiejętności Jest oczywiście AI, jest oczywiście ciekawość i uczenie się, zarządzanie talentami, myślenie systemowe, krytyczne myślenie czy analityczne, kreatywne myślenie i oczywiście wszystkie te...

Polecam Targ Przygód, jeżeli chcecie zobaczyć jak się gra w gry fabularne przez internet, posłuchać trochę publicystyki, poradników. I jeżeli jesteście w Łodzi albo bywacie w Łodzi, polecam Collegium Fabularum, świetna inicjatywa organizowana przez pasjonatów gier fabularnych, którzy właśnie poszerzają ludziom i pogłębiają perspektywę na RPGi. Jeżeli to byłoby dla was coś nowego, na pewno podpowiedzą jak zacząć i prawdopodobnie znajdziecie tam pokrewne i dobre dusze, które was poprowadzą przez cały proces. Bardzo Wam dziękuję za wysłuchanie. Wyszedł ten materiał dosyć długi, podzielę go na rozdziały i mam nadzieję, że dotrwacie do samego końca. Do zobaczenia, dzięki, cześć.