Angola. Ukryty skarb Afryki
Angola to jedno z najbardziej fascynujących miejsc w Afryce, które wciąż pozostaje poza głównym szlakiem turystycznym. Przez 27 lat kraj był targany wojną domową, zakończoną dopiero w 2002 roku. Dziś znajduje się na liście najszybciej rozwijających się gospodarek świata. Angola zachwyca różnorodnością krajobrazów, bogatą historią i kulturą, łączącą wpływy afrykańskie i portugalskie.Byliśmy nad wodospadem Kalandula, drugim największym wodospadem w Afryce, a także na niemal dziewiczych plażach, na Pustyni Namib, tajemniczym Wybrzeżu Szkieletowym oraz w kolonialnych miastach na czele z Luandą, należącą do najszybciej rozwijających się afrykańskich miast. Zafundowaliśmy jeden z najbardziej spektakularnych przejazdów na świecie, z przełęczy Serra da Leba.Poznaliśmy liczne grupy etniczne Angoli i historię handlu niewolnikami, a na deser zafundowaliśmy popularne tam rytmy kizomby. Gościem Jerzego Jopa była Bożena Woźniczka, licencjonowana przewodniczka po Lizbonie, w której od wielu lat mieszka, twórczyni kanału na You Tube oferującego rozmowy z mieszkańcami Portugalii.
Wspieranych przez Związek Radziecki IQB, czyli partię MPLA, która była jedną z tych najbardziej właśnie dążących do niepodległości i decydowania samemu o sobie. Poprzez partię, która była wspierana przez Republikę Południowej Afryki, wówczas rządzoną przez Apartheid i to była partia UNITA i druga NFL-a, która z kolei też była popierana przez Południową Afrykę. I tak naprawdę każdy miał zupełnie inną wizję, więc duża część mieszkańców Angolii tamtych czasów zdawała sobie doskonale sprawę, że dojdzie do jednego wielkiego otwartego konfliktu, bo żadna z partii nie chce odpuścić władzy, a tak naprawdę poza rządzą władzy
Że jak uzyskają niepodległość, no to będzie trzeba wybrać, która partia tutaj będzie rządzić. No i pierwotnie wygrała partia MPLA, czyli ta partia socjalistyczna, która miała właśnie podnieść kraj jako ten kraj już samodzielny. No i też miała dobrego przywódcę Agostiniu Netu, który do dzisiaj jest uznawany przez dużą część Angolczyków za wielkiego bohatera, nawet wybudowano mu Mauzoleum po jego śmierci. Oczywiście długo trzeba było na to czekać, ale wybudowano mu mauzoleum w centrum Luandy jako ten właśnie bohater, twórca państwa angolańskiego. Tylko niestety ta niepodległość nie była taka słodka, dlatego że właśnie doszło do otwartego konfliktu pomiędzy trzema partiami i każdy gdzieś tam chciał jeszcze z zewnątrz coś uszczknąć z tego tortu.
W każdym razie to był prezydent, który po śmierci pierwszego prezydenta w zasadzie sobie torował całą tą drogę do władzy, po Agustinionetu właśnie ze strony MPLA, czyli tej partii, która w koniec końców doszła do władzy, on właśnie tutaj sobie torował drogę i z jednej strony rzeczywiście bardzo pracował na to, żeby Angola stała się takim miejscem do Tego by inwestowały Stany Zjednoczone, ale też Rosja, bo miał bardzo dobre stosunki z Rosją w czasach jeszcze prezydentury Medvedieva, czy w ogóle wszystkich innych krajów, które gdzieś tam wchodziły gospodarczo. Natomiast przy okazji też zacierał tą pamięć o Agustinie Netto, który dla Angolczyków jednak był w dużej mierze bohaterem.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Bożena Woźniczka, przewodniczka po Lizbonie, przedstawia temat Angola i jej relacje z Portugalią.
Wspomnienie o wyjazdach Portugalczyków do Angolii, szczególnie w latach 60. XX wieku.
Opis kolonizacji Angola przez Portugalczyków, od XV wieku do XVIII wieku, z fokusem na handel niewolnikami.
Szczegółowy opis ruchu niewolników z Afryki do Portugalii, Brazylii i Angolii, z fokusem na Angola.
Opis konfliktów między różnymi partiami po uzyskaniu niepodległości w 1975 roku.
Porównanie obecnej sytuacji Angola z jego bogactwem i ubóstwem, opis reakcji na uroczystości 50. rocznicy niepodległości.
Opisane są kontrasty Luandy, gdzie można zobaczyć bogate dzielnice i bogate osoby, ale także biedę i problemy społeczne.
Opisane są atrakcje turystyczne Luandy, takie jak Muzeum Niewolników i historie kolonialne, a także opisane są inne strategiczne miasta portowe Angolii.
Opowieść o różnych grupach etnicznych w Angolii, z nadwerężeniem na plemiona żyjące w tradycyjny sposób, takie jak Himba i Muila.
Rozmowa o tanecznej kulturze Angolii, w szczególności o kizumbie, tanecznej tradycji kraju, a także o jej znaczeniu dla polskich turystów.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Byliśmy nad wodospadem Kalandula, drugim największym wodospadem w Afryce, a także na niemal dziewiczych plażach, na Pustyni Namib, tajemniczym Wybrzeżu Szkieletowym oraz w kolonialnych miastach na czele z Luandą, należącą do najszybciej rozwijających się afrykańskich miast. Zafundowaliśmy jeden z najbardziej spektakularnych przejazdów na świecie, z przełęczy Serra da Leba.
Poznaliśmy liczne grupy etniczne Angoli i historię handlu niewolnikami, a na deser zafundowaliśmy popularne tam rytmy kizomby. Gościem Jerzego Jopa była Bożena Woźniczka, licencjonowana przewodniczka po Lizbonie, w której od wielu lat mieszka, twórczyni kanału na You Tube oferującego rozmowy z mieszkańcami Portugalii.