ASIA czyli MOŻLIW W LESIE

ale ja ją wybrałem wobec tego, znaczy jakby, że spakowałem ją do plecaczka pamięci i jesteśmy teraz właśnie w lesie, ponieważ ten odcinek wielokrotnie był obiecywany, jednocześnie wiedziałem, że Aśka się do tego nie pali, no to teraz Asia nie ma wyjścia, jest z nami w lesie. Tak jak już powiedziałem, słuchajcie, bo tak, sytuacja jest malownicza, jestem na górce. Tam, gdzie jest daleko droga na Gdańsk, są palmiry, w których beczkuję i w których biegam z kolegami, nawet będę biegał jutro. Paweł krąży i robi mi zdjęcia z daleka. Jest tu jakiś taki jakby wał, nie wiem, kurhan, jakieś słowiańskie, nie wiem, może jakiś tu był gród słowiański.

Wyobrażam sobie, gdyby tu była Asia, gdybyś tu była, Asiu, ze mną, no to pewnie byśmy tutaj na ten temat dużo pożartowali jakichś takich słowiańskich żartów, już sobie wyobrażam osadniczych. Tutaj bym na pewno powiedział, że... gdybym był piastem, to bym tutaj, prawda, był kołodziejem i szukałbym tego koła i tu bym piastował jakieś wyższe funkcje, bo to tak trochę wygląda, jakieś takie podniesienie, czuję się trochę tutaj taki jakby, trochę jakiś taki król pusy, no tak, no stąd Aśka to jakby, no, akceptowała to moje byczkowanie, lubiła relacje z byczkowania, ale sama w sobie gdzieś tam niespecjalnie byczkowała. Więc zaniosła mnie tutaj, do tego lasu. Oczywiście całe tu były przygotowania. Od razu chcę powiedzieć, że mikrofon ma być taki kierunkowy, a drugi jakiś taki ogólny, który też ma nagrać przyrodę, no bo siłą rzeczy ona jest tutaj istotnym czynnikiem, ma nam jakoś tam, nie wiem, odpowiadać.

Liczymy na to, że odezwie się jakiś głuszec, że odezwie się też słowik, odezwie się też dzięcio, ale po prostu... chciałem nagrać taki odcinek, w którym ja opowiem, ponieważ są tematy i to jest właśnie historia, której mi chyba najbardziej brakuje. Boże, w ogóle to właśnie już taki tekst, historia, której na wadzie mi brakuje. Ja właśnie z tym językiem polskim jestem trochę na bakier. Andrus by na pewno to jakoś ładniej powiedział, a wiemy, że tutaj ja z jakimś takim kompleksem tego Artura i tego składania słowa, no nie można powiedzieć, że to jest historia, której mi brakuje. Może jest coś, czego mi brakuje, to to, że właściwie z każdym tematem przyszedłem do Aśki, czy do Ciebie, Asiu, jak to właśnie teraz powiedzieć, wierząc, że gdzieś tutaj, prawda, w przestrzeni jesteś i w tych mchach

Chciałem jeszcze opowiedzieć. Mówi się, to jest temat, Aćka, naprawdę. To, że zostałem tam idiotą i tak dalej, tak. To na pewno... Bo przyszedł od... I już nawet zapisałem. I to jest też kolejna... Właśnie jest to piękne i byłby z tego temat. I jest właśnie z tego temat, który w tym momencie jest. Mówiś o tym naszym leśnym... Asiowym to jest to, że Dorota z Koszalina, która jest fanką Moviesia, była na Kto Panu To Zrobił i ona mi wysłała, Asiu, możliw. Wysłała mi możliw w formie bransoletki na takim fajnym... Zrobiła z tego... Możliw jest małym takim...