Krzysztof Szydłowiecki cz.2

Na pewno rozpoczęto budowę po roku 1515, bo to jest czas, kiedy tego smoka Krzysztof Szydłowiecki otrzymał. Wspominaliśmy, że herbem Szydłowieckich jest odrowąż. Jak ten herb wygląda też wspominaliśmy, ale przed chwilą też wspomnieliśmy o tym, że pojawił się tu motyw smoka, a jak mówiliśmy w pierwszej części naszego programu, Szydłowiecki był zwolennikiem Habsburgów i zawsze trzymał stronę Habsburgów. Przeciwny był jakimkolwiek ruchom reformatorskim. No i właśnie tutaj ten element smoka z Habsburgami też się wiąże. Bardzo mocno, no bo ten 1515 rok to też jest data, którą znamy z poprzedniego naszego spotkania. Wspominaliśmy o tym zjeździe wiedeńskim.

I smog właśnie wiąże się z Wiedniem i z dynastią Habsburgów. Bardzo dobrze, że w podziemiach jest ta możliwość zobaczenia, jak on zionie ogniem, bo jest czujnik ruchu i w pewnym momencie mamy tak zaaranżowaną scenografię, że ogień, cudzysłów oczywiście, wydobywa się z paszczy smoka. To jest też taki motyw bardzo zbliżony oczywiście do opowieści krakowskich. Takich wątków bardzo dużo byśmy znaleźli, czyli tego pewnego naśladownictwa Kraków. No i oczywiście smog wawelski, to nie ulega wątpliwości, który zresztą w tamtym czasie służył do różnych porównań, bo z jednej strony mówiono właśnie, że np.

Tego, którego określali dobse, czyli że dobrze, dobrze nadużywał tego słowa. I właśnie Ludwik to jest postać o tyle też tragiczna, że Ludwik Jagiellończyk, czyli z dynastii Jagiellonów, że w 1526 roku on zginął w wieku 20 lat, będąc królem Czech i Węgier, prowadząc węgierską armię do boju razem z Janem Zapolią, przeciwko właśnie Turkom, przeciwko Sulejmanowi Wspaniałemu. No i wtedy, można powiedzieć, nastąpił kres dynastii Jagiellonów, a więc jeszcze za życia Krzysztofa Szydłowieckiego, który zmarł w 1532 roku, przypomnijmy. No więc to też był o tyle taki ważny motyw, że to zagrożenie rzeczywiście Nie było jakieś wymyślone, tylko wiemy, że też uwikłało nasz kraj w różnego rodzaju przedsięwzięcia, które niekoniecznie były w naszym interesie, bo wzmacniały tych, którzy później przyczynili się do naszego rozbioru, czyli między innymi właśnie Habsburgów.

I teraz jeśli chodzi o Krzysztofa Szydłowieckiego, no to właśnie wspomniany Franciszek Maksymilian Sobieszczański wyjaśniał tę kwestię w ten sposób. Krzysztof Szydłowiecki z chwałą i pożytkiem do zagranicznych monarchów posłując, szczególnie w roku 1515 na zjeździe wiedeńskim, cesarzowi Maksymilianowi I Habsburgowi, czynił przysługi. Ten, polubiwszy go, chciał między książęty rakuskie policzyć. A gdy Szydłowiecki, obawiając się wpaść w podejrzenie u szlachty, godności tej odmówił... Wspominaliśmy o tym, że właśnie były te problemy dotyczące hrabiów, baronów, książąt w naszym kraju.