Krzysztof Szydłowiecki cz.2

W podziemiach opatowskich, bo bardzo dużo jest miejsca właśnie dla Krzysztofa Szydłowieckiego. I mnóstwo spraw, o których rozmawialiśmy do tej pory, czy jeszcze dzisiaj powiemy, to są takie kwestie, z którymi można się właśnie w tych podziemiach zapoznać. Także między innymi te rekonstrukcje, brałem krótkie opisy, no bo tyle ile tam potem z dziejów Opatów, Kolegiata św. Marcina. A więc tego, który sprawował pieczę nad wodociągami miejskimi.

Stąd ta nazwa Przywilej Opatowski, no bo do Opatowa się odnosi i zezwalał w nim Szydłowiecki na podjęcie wielu inicjatyw, które potem do dobrobytu mieszkańców się przyczyniły. No więc ten Stanisław Samostrzelnik dla nas bardzo ważny. On wykonał między innymi taką miniaturę, którą tytułujemy Święty Stanisław. To mniej więcej jest taka połowa XVI wieku. Ona się znajduje w Bibliotece Narodowej w Warszawie, ale wizerunek jest taki dość dostępny w internecie, nie ma żadnego problemu. I tu jest oczywiście przedstawiony św. Stanisław. To jest miniatura taka trochę nawiązująca jeszcze do tego stylu gotyckiego, w którym to stosowano odpowiednią hierarchię.

Natomiast właśnie za królem, pierwszą postacią, którą wyraźnie sportretował Stanisław Samostrzelnik, Widzimy wszystkie rysy twarzy, twarz jest dość owalna. Wiemy, że fizjonomicznie nie powinno się podchodzić do jakichś narodów, no ale ta cecha pucułowata twarz, ja się zawsze tak pocieszam, że mając pucułowatą twarz jest się typem słowiańskim. No więc rzeczywiście Krzysztof Szydłowiecki tak wyglądał. Jakby był stuprocentowym Słowianinem, bo ta pucułowata, okrągła twarz na to nam wskazuje. I on oczywiście też klęczy i ten jego brat Mikołaj też klęczy. A po drugiej stronie św. Stanisława jest przyjaciel Krzysztofa Szydłowieckiego, biskup krakowski Piotr Tomicki.

A więc takie motywy są niezwykle interesujące. No i oczywiście jeszcze jest motyw obrazu, który się znajduje, o nim też wspominaliśmy w Kolegiacie Opatowskiej. Po prawej stronie ten obraz sprowadzony przez Krzysztofa Szydłowieckiego z Włoch. No więc mamy tak sporo różnych aspektów związanych z tym, że to jest z epoki. Krzysztof Szydłowiecki pozował zapewne do tych portretów i mamy jego rysy uchwycone tak, jakby to była fotografia. Jest jeszcze jedna, jak o obrazie mówimy, to jest taki obraz przedstawiający św. Annę Samotrzecią, czyli św. Anna, babka Chrystusa, Najświętsza Maria Panna, córka św. Anny, no i wnuk św. Anny, czyli Chrystus, no i Dzieciątko, czyli te trzy pokolenia tutaj widzimy.