Krzysztof Szydłowiecki cz.2

No bo już z łaciny, gdybyśmy mówili zakon smoka, no to draconistrarum, czyli societas draconistrarum, tak to brzmi po łacinie, draco pojawia się więc to określenie. Często skraca się i ten hospodar wołoski, tak był właśnie nazywany, draco. Ale jego syn, Wład III, słynny palownik, który przeszedł do historii, no bo zaczęto opisywać jego działalność jako Drakuli. To jest właśnie ten motyw, który wiąże się z Zakonem Smoka, bo ten Wład III, ponieważ był synem, Władza drugiego, który należał do zakonu, więc używano takiej formy, która spowodowała, że z określenia draco zaczęto używać określenia dracul, czyli diabeł.

No i potem z tym palownikiem to się złączyło, a potem już oczywiście tylko na to czekali powieściopisarze. I wyszły nam te wszystkie historie dotyczące horrorów i niesamowitych przeżyć, których jesteśmy świadkami, kiedy włączymy jakiś kanał telewizyjny i tam na pewno coś będzie o wampirach, drakulach i tych wszystkich podobnych sytuacjach. A to wszystko wzięło swój początek właśnie w Zakonie Smoka, czyli bardzo, bardzo też taki interesujący motyw, jeszcze szerszy trochę i taki kontekst pokazujący, gdzie pewno byśmy się nie spodziewali, że mogą być takie odniesienia, a one też były udziałem w jakiś sposób oczywiście, no bo trudno mówić Drakul, O naszym Krzysztofie Szydłowieckim, chociaż mnie to przychodzi bardzo łatwo, bo mam kota, który się nazywa Drakul, więc za każdym razem o tym pamiętam i o tych sytuacjach, które dotyczą zakonu smoka.