MKwadrat – Odcinek specjalny #19: PSVR2 – a miało być tak pięknie (gość: Rysław)

No już teraz chyba kosztuje. Znaczy właśnie to, zaraz do tego przejdziemy, tak. I co za przypadek, że tak tanieje? Na pewno tak tanieje, bo się tak dobrze sprzedaje, prawda? Bo jak wiadomo, prawo podaży i popytu, tak działa. No. Idziemy dalej. Chcieliśmy wierzyć, że gry będą naprawdę wysokiej jakości, będą miały super grafikę, będą bardzo płynne dzięki fovieted rendering, czyli temu renderowaniu dołkowemu, co wbrew pozorom nie jest aż takim głupim tłumaczeniem, bo fovea centralis to jest właśnie dołek, czy tam dołki. Chodzi o to, że PSVR2 miało zapewnić coś, czego jeszcze żadne inne gogle takie konsumerskie, boże, pomóż mi, consumer, konsumenckie, konsumenckie gogle jeszcze żadne, takie w sensie nie kosztujące tysięcy euro.

I cały czas mam dobry, ostry obraz. Mogłem sobie w Pistol Whipa zagrać. Jak po raz pierwszy zagrałem po założeniu tego w Pistol Whipa, to o mój Boże, w końcu można normalnie grać. I jest wygodnie, nic nie ciśnie, naprawdę. To powinno być standardowe rozwiązanie. To jest przykre, znaczy wiesz co, moim zdaniem standardowe rozwiązanie to powinna być druga rzecz, która została też wynaleziona, potrzebna łatko wynalazku, to jest Globular Cluster, taka bardzo dziwna nazwa. Globular Cluster to jest właśnie też takie narzędzie, tutaj Damian pokazuje, gdzie tam w ogóle możesz w ogóle... Tam w ogóle wymieniasz ten tył, tą taką wyściółkę z tyłu, ona się zdejmuje. Akurat te gogle są dosyć takie rozbieralne, że tak powiem, więc to jest plus dla Sony.

Jest bardzo rzadko wykorzystywana. Tak. I prawie można jej nie czuć. Niestety, niestety. I to ona też znowu nie ciśnie. Tyle możliwości na wykorzystanie tego. Zmarnowany potencjał, znowu. Może jeszcze nie zmarnowany, na razie niewykorzystany. O, niewykorzystany potencjał, dokładnie, też tak uważam. Jeśli będzie zmarnowany, to się dowiemy. Mam nadzieję, że coś się z tym zmieni. Natomiast rzeczywiście ta haptyka w samych kontrolerach jest lepsza niż w Questie. Natomiast to nie jest znowu jakaś nagła zmiana paradygmatu, że o mój Boże, to jest coś zupełnie nowego. Tak jak kiedyś, kiedy po raz pierwszy DualSense'a chwyciłem do rąk, to było rzeczywiście o mój Boże, nieprawdopodobny jest ten pad.

Pokazujesz, wskazujesz miejsce, patrzysz się w miejsce, naciskasz przycisk i się granat rzuca. No i dzięki temu nigdy nie spudłujesz, a i tak było tutaj widać, jak gość pokazuje bugi. To jest tak złe. Gość tu pokazuje takie bugi dla tych, co tego nie widzą, że pokazuje ci ten taki łuk, po którym granat poleci, pokazuje ci, że on doleci w jakieś miejsce, a tymczasem on się zaczepia, tak się przykleja się do drzwi albo do... Boże. Do railing, boże, mam tutaj afazję. Do barierki, o, no. Więc to jest dramat, ale wiecie, ten matchmaking, tu znowu, jakby mieli jedną robotę, to tak jak z tym No Man's Sky'em, który wyszedł rozmyty. Wersja na PSVR1 była rozmyta, wszyscy na to narzekali, wersja na PSVR2 jest też rozmyta. Tutaj Firewall Zero Hour chyba to się nazywało, nie wiem.