Sympatia, apatia (24.08.2025)

I to nie chodzi o emocje, ani o hiperaktywność duchową, że teraz skaczę od konferencji do konferencji, od koncertu do uwielbienia, do koncertu do uwielbienia. I chodzi o takie coś. To nie jest gotowość duchowa. Chodzi o codzienne pielęgnowanie relacji z Jezusem. Ostatni punkt. Łukasza 13 mówi tak. Mówi o figowcu, który nie wydawał owocu i pan, który zobaczył tego figowca w skrócie, powiedział, pozbądźmy się tego drzewa, zetnijmy je i spalmy, ono nie wydaje owocu. Mamy tutaj taki fragment. Ogrodnik stanął w obronie tego drzewa i mówi, panie, pozostaw je jeszcze na ten rok. Okopię je i obłożę nawozem. Może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości je wytniesz. Jak nie wyda owocu za jakiś czas, to po prostu podejmiesz decyzję. Figowiec, kochani, drzewo figowe w tamtej kulturze było symbolem Izraela, narodu.

To też już mówiłem w lipcu. Przesłuchajcie sobie tych kazań. I ten figowiec miał przynosić owoce wiary. On miał pokazać, że jeżeli figowiec kwitnie, to z Izraelem będzie dobrze. Jak figowcy mają gorszy sezon, to znaczy, że będzie źle z Izraelem. Drzewo, które nie rodziło owocu przez trzy lata pod rząd, było uważane za bezużyteczne. I właściciel miał prawo je wyciąć. Jezus pokazuje nam cierpliwość Boga. Daje czas. Jezus zawsze nam daje czas. Już trzy lata jestem w tym kościele. Chodzę, korzystam. Rok jestem już, alfę skończyłem rok temu, chodzę, korzystam. Ale Bóg naprawdę Cię nie powołuje do tego, żebyś po prostu siedziała i siedział i korzystała i korzystał. Bóg Cię powołuje do tego, żebyś naprawdę zaczął wydawać owoc, który zbuduje innych, nakarmi innych, przyciągnie innych spoza.

Jeżeli się dzisiaj czujesz, że Bóg faktycznie coś poodcinał, porozgrzebał, trochę jesteś poharatany, trochę przeszłeś swoich wątpliwości, to znaczy, że Bóg coś jeszcze robi w tobie, żeby te wszystkie wątpliwości zaprowadziły cię do Niego, do żywego Boga, do żywej relacji z Ojcem, który czeka z otwartymi ramionami. Figowiec, kochani, jeszcze raz to powiem, był synonimem błogosławieństwa. Jego brak owocu oznacza utraconą łaskę. Jeżeli nadal czujesz, że kwitniesz, albo inaczej, to nie chodzi o uczucie. Jeżeli masz przekonanie po prostu głębokie, nie chodzi o jakieś emocje, że się dobrze czujesz, bo można się źle czuć, a wiedzieć, że się kwitnie. Ale jeżeli wiesz, że jeszcze nie jest z Tobą za późno, to daj Bogu szansę. Bóg daje czas, ale ten czas nie jest bez końca, bo nasz czas jest policzalny.