Sympatia, apatia (24.08.2025)

Pierwszy punkt, ale zanim pierwszy punkt, to chciałbym przeczytać fragment Łukasza 14-17, ponieważ korzystamy z przypowieści w tej serii i dzisiaj użyję aż czterech przypowieści, ponieważ one mówią dokładnie o tym samym. Zrobię takie combo, skompiluję je dla Was i zrobimy sobie dzisiaj nauczanie kompilacje z czterech przypowieści, a wezmę tylko fragmenty z tych przypowieści, które mówią dokładnie o apatii. Pierwszy fragment Łukasza 14-17, a to jest fragment o Wielkiej Uczcie, ja o tym nauczałem w lipcu. I ten fragment mówi o tym, że kiedy nadszedł czas uczty, Pan, czyli Bóg, posłał swojego sługę, by powiedział, zaproszę o tym, chodźcie, wszystko już jest gotowe. Potem mamy taką sytuację, że ludzie stwierdzili, nie, nie mamy czasu, jesteśmy zajęci swoim życiem. Rozmawialiśmy sobie o tym, jeden kupił pole, drugi brał ślub, jeden tam miał krowę.

I to nie chodzi o emocje, ani o hiperaktywność duchową, że teraz skaczę od konferencji do konferencji, od koncertu do uwielbienia, do koncertu do uwielbienia. I chodzi o takie coś. To nie jest gotowość duchowa. Chodzi o codzienne pielęgnowanie relacji z Jezusem. Ostatni punkt. Łukasza 13 mówi tak. Mówi o figowcu, który nie wydawał owocu i pan, który zobaczył tego figowca w skrócie, powiedział, pozbądźmy się tego drzewa, zetnijmy je i spalmy, ono nie wydaje owocu. Mamy tutaj taki fragment. Ogrodnik stanął w obronie tego drzewa i mówi, panie, pozostaw je jeszcze na ten rok. Okopię je i obłożę nawozem. Może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości je wytniesz. Jak nie wyda owocu za jakiś czas, to po prostu podejmiesz decyzję. Figowiec, kochani, drzewo figowe w tamtej kulturze było symbolem Izraela, narodu.