Diabeł tam był i patrzył na zbrodnię

Xanax, marihuana, alkohol. Nie pamiętał wszystkiego dokładnie. Był w jakimś transie, mglistym stanie, w którym rzeczy po prostu się działy. Ale szczegóły, które podawał, były zbyt precyzyjne jak na kogoś, kto nic nie pamiętał. Wiedział na przykład dokładnie, gdzie wyrzucił śrubokręt. W krzakach przy kościele. Policja pojechała tam i znalazła ten przedmiot w ciągu godziny. Dokładnie tam, gdzie powiedział. Oprócz tego Jose dokładnie opisał, jak Corian próbowała uciec. Wiktor i on powstrzymali ją. W swoich listach z więzienia napisał, że diabeł tam był. Że stał i patrzył, jak oni wykonują swoją pracę. Ale czy naprawdę mieli do czynienia z diabłem? Pozwól, że zabiorę cię jeszcze raz do tamtej nocy, 4 lutego 2014 roku.

Corian spędzała czas z przyjaciółmi. Poszli do mieszkania starszej kobiety, którą znali jako Candy Tracy Ann Shively. Pozwalała nastolatkom palić marihuanę i pić alkohol w swoim domu. To było ich bezpieczne miejsce, gdzie dorośli... Nie pytali, a każdy mógł być sobą. Tego wieczoru Corian wzięła Xanax po raz pierwszy. Połowę tabletki najpierw, a później więcej. Popiła to alkoholem. Candy później zaznawała, że wszyscy pili tej nocy, ale Corian wypiła najwięcej. Była bardzo zjarana. To określenie Randy'ego i jej przyjaciela. O dziewiątej wieczorem przyszedł Jose. Był zły. Szukali Corian. Poszedł do sypialni, gdzie ona leżała. Ledwo przytomna, odurzona mieszanką środków, których jej piętnastoletnie ciało nie potrafiło przetworzyć.