Diabeł tam był i patrzył na zbrodnię

I pytała nas, dlaczego? A my powiedzieliśmy, że pomagamy ci sprzedać nasze dusze. Wszyscy w pokoju zamilkli. Leo później zeznał, że to był inny rodzaj rapu, że Jose nigdy wcześniej tak nie śpiewał. Brzmiało to zbyt realistycznie, aby było zmyślone. Jose pokazywał ludziom zdjęcia w swoim telefonie. Trzech ludzi uprawiających seks. Powiedział, że to on jej zrobił. Śmiał się opowiadając szczegóły, mówiąc swojej przyjaciółce Marandze, że wbił pręty w nią, aż poczuł jak jej wnętrzności pękają. Kiedy Maranda zapytała go, dlaczego to zrobił, odpowiedział, żeby zakończyć jej cierpienie. Ale to nie była prawda, bo kiedy Agapita zapytała wprost, dlaczego zabił Corian, Jose dał inną odpowiedź.

Tak blisko wolności, tak blisko życia. Ale oni ją złapali. Hose uderzył ją w gardło z taką siłą, że jego ręka była spuchnięta przez kilka dni. Potem był śrubokręt. 61 ran kłutych. W twarz, szyję, pierś. Przepił jej tętnicę szyjną tak głęboko, że narzędzie niemal dotknęło kręgosłupa. Czterokrotnie przebił jej żyłę szyjną. Wbił metal w jej prawe oko z niewyobrażalną siłą. Lekarz sądowy zeznał, że te obrażenia zostały zadane, gdy Corian wciąż żyła. Krwawienia wewnętrzne wskazywały na ciśnienie krwi. Serce jeszcze biło, gdy oni to robili. A potem w ruch poszły pręty żaluzji. Jose powiedział o tym Marandzie, swojej przyjaciółce, że wbijał je, aż poczuł, jak jej wnętrzności pękają.

Procesy Jose Reyesa i Wiktora Alasa toczyły się oddzielnie, ale w obu chodziło o to samo pytanie. Czy ci młodzi mężczyźni zasługują na najsurowszy wyrok, jaki prawo w Teksasie mogło im wymierzyć? Obrona Jose próbowała argumentować, że był pod wpływem narkotyków. Że diabeł go opętał. Że to nie był on, tylko coś, co w niego weszło. Jego listy z więzienia były pełne tych usprawiedliwień. To nie byłem ja, on stał i patrzył, wykonywaliśmy jego pracę. Idealne zrzucenie odpowiedzialności na chorobę psychiczną. Ale ława przysięgłych słuchała też innych świadectw. Słuchano relacji Leo i Marandy, którzy opisywali jak Jose rapował o morderstwie, jak się śmiał i chwalił szczegółami.