Sceny zbrodni: #169. Kryminalna Holandia

Większościowego udziałowca jednego z najbardziej znanych koncernów świata. Później dołączył do nich również Martin Erkamps, bo plan wymagał piątego człowieka. Wszystko było gotowe. Wystarczyło tylko włamać się do rezydencji Heinekena i po prostu zaczekać, aż pan domu wróci z pracy. Wyznaczyli datę, zaczaili się w posiadłości Alfreda Heinekena w Nordvik. Miejsce idealne, na uboczu, z dala od cywilizacji, po prostu samotnia, w której odpoczywał ten potentat. Wiedzieli, że mogą tu pozostawać niezauważeni, nie zwrócą niczyjej uwagi. Zaczaili się i nic. Heineken nie wrócił na noc do domu. Interesy go zatrzymały. Zawiedzieni wrócili do siebie z niczym. Postanowili spróbować jeszcze raz.

W mediach nazwany jest najbardziej brutalnym przestępcą Holandii. Do więzienia, to podkreślamy, trafili wszyscy sporywacze. Także Jan Bullert i Martin Erkamps. No i Franz Meyer. Przy nim się zatrzymamy. Po aresztowaniu trafił na obserwację do szpitala psychiatrycznego, stąd uciekł. Do Paragwaju. Otworzył z żoną restaurację i żył pod zmienioną tożsamością. Tę restaurację podobno spalił, po tym jak, tak twierdzi, jak ukazał się mu Bóg. Po latach wytropił go w Paragwaju dziennikarz śledczy, Peter de Vries, zajmujący się sprawą tego głośnego porwania. Frans Meyer trafił do tamtejszego więzienia i jego ekstradycja do Niderlandów trwała znacznie dłużej niż jego kolegów z Francji.

Śledczy nie poddawali się. Przepytywano mieszkańców Brunssum. Wyznaczono ogromną nagrodę za informację o sprawcy morderstwa. Trudne postępowanie trwało. Lista pytań rosła. Podejrzewano homoseksualistów i klientelę prostytutek, którzy spotykali się na parkingu położonym nieopodal miejsca znalezienia Nicka. Ze sprawą łączono również niemieckiego seryjnego mordercę Martina Neya. Bandytę aresztowano w 2011 roku. Analiza DNA wykluczyła jednak, aby miał cokolwiek wspólnego z tą sprawą. Obok pomnika w Brunsum upamiętniającego Nicka Verstappena, który powstał w 2001 roku, ktoś regularnie zostawiał anonimowe listy.