Sceny zbrodni: #169. Kryminalna Holandia

W roku 1983, bo ten rok nas interesuje wieczorem, Freddy Heineken miał za sobą wielką karierę w biznesie. Był prezesem zarządu, był dyrektorem generalnym Heinekena. Zbliżały się jego 60. urodziny. Jego fortuna była niewyobrażalna dla przeciętnego Holendra. I grupa przeciętnych Holendrów postanowiła co nieco z tej fortuny uszczknąć. To miały być tak zwane easy money. No to teraz będę sobie łamał język. Czterej Holendrzy. Cor van Hout, Willem Holleider, Franz Meyer i Jan Bullert postanowili wzbogacić się bardzo i bardzo szybko. Wpadli na pomysł porwania jednego z najbogatszych ludzi w kraju i jednego z najbogatszych w Europie. Dziedzica fortuny Heinekenów.

Większościowego udziałowca jednego z najbardziej znanych koncernów świata. Później dołączył do nich również Martin Erkamps, bo plan wymagał piątego człowieka. Wszystko było gotowe. Wystarczyło tylko włamać się do rezydencji Heinekena i po prostu zaczekać, aż pan domu wróci z pracy. Wyznaczyli datę, zaczaili się w posiadłości Alfreda Heinekena w Nordvik. Miejsce idealne, na uboczu, z dala od cywilizacji, po prostu samotnia, w której odpoczywał ten potentat. Wiedzieli, że mogą tu pozostawać niezauważeni, nie zwrócą niczyjej uwagi. Zaczaili się i nic. Heineken nie wrócił na noc do domu. Interesy go zatrzymały. Zawiedzieni wrócili do siebie z niczym. Postanowili spróbować jeszcze raz.

Policjanci przeszukują dokładnie pomieszczenia. I tak wreszcie odkrywają porwanych mężczyzn. 30 listopada 1983 roku odzyskują wolność. A porywacze? Korfan Haut i Willem Holleider uciekli do Paryża. 29 lutego 1984 roku zostają jednak zatrzymani przez francuską policję działającą w porozumieniu z detektywami holenderskimi. Trafili do francuskich więzień, wędrowali z jednego do drugiego, a w końcu po blisko 3 latach pod koniec 1986 roku zostali poddani ekstradycji do Holandii. Po wyjściu z więzienia Kontynuowali kryminalną karierę. Mózg całej operacji, Cor van Hout, znów trafił do więzienia, tym razem za przemyt narkotyków.

Po wyjściu z zakrad przeżył dwa nieudane zamachy na jego życie. W końcu został zamordowany 24 stycznia 2003 roku w Amstelven. Prasa podkreślała, że jego pogrzeb odbył się w stylu mafijnym. Biały karawan, zaprzęg ośmiu koni fryzyjskich, za nimi orszak piętnastu białych limuzyn. Van Houta nakazał zamordować jego najlepszy przyjaciel, z którym planowali porwanie Heinekena. Willem Holleider, pseudonim Nohal, wówczas już gangster, który rządził półświatkiem Amsterdamu, kazał zlikwidować swoją mafijną konkurencję. Zatrzymano go w 2014 roku. W 2019 usłyszał wyrok dożywocia za zamordowanie jednej osoby i zlecenie morderstwa pięciu innych.

W mediach nazwany jest najbardziej brutalnym przestępcą Holandii. Do więzienia, to podkreślamy, trafili wszyscy sporywacze. Także Jan Bullert i Martin Erkamps. No i Franz Meyer. Przy nim się zatrzymamy. Po aresztowaniu trafił na obserwację do szpitala psychiatrycznego, stąd uciekł. Do Paragwaju. Otworzył z żoną restaurację i żył pod zmienioną tożsamością. Tę restaurację podobno spalił, po tym jak, tak twierdzi, jak ukazał się mu Bóg. Po latach wytropił go w Paragwaju dziennikarz śledczy, Peter de Vries, zajmujący się sprawą tego głośnego porwania. Frans Meyer trafił do tamtejszego więzienia i jego ekstradycja do Niderlandów trwała znacznie dłużej niż jego kolegów z Francji.