Sceny zbrodni: #169. Kryminalna Holandia

Wyrok w tej sprawie zapadł w minionym roku. Dzisiejszego wieczoru pokażemy Niebezpieczne oblicze kraju tulipanów. Sceny zbrodni w RMF FM Dzisiaj zajmujemy się kryminalną Holandią i zaczynamy od jednej z najbardziej znanych spraw w Niderlandach. Porwanie Heinekena. Nazwisko to nie jest przypadkowa zbieżność. Chodzi o tego Heinekena z piwowarskiej rodziny. Alfred Heineken w czasie porwania w 1983 roku był jednym z najbogatszych ludzi w Europie. Ale musimy dwa słowa, jak do tego doszło i nie o porwaniu myśli, a o majątku. Urodził się 4 listopada 1923 roku w Amsterdamie.

W roku 1983, bo ten rok nas interesuje wieczorem, Freddy Heineken miał za sobą wielką karierę w biznesie. Był prezesem zarządu, był dyrektorem generalnym Heinekena. Zbliżały się jego 60. urodziny. Jego fortuna była niewyobrażalna dla przeciętnego Holendra. I grupa przeciętnych Holendrów postanowiła co nieco z tej fortuny uszczknąć. To miały być tak zwane easy money. No to teraz będę sobie łamał język. Czterej Holendrzy. Cor van Hout, Willem Holleider, Franz Meyer i Jan Bullert postanowili wzbogacić się bardzo i bardzo szybko. Wpadli na pomysł porwania jednego z najbogatszych ludzi w kraju i jednego z najbogatszych w Europie. Dziedzica fortuny Heinekenów.

Nigdy nie ujawniono, kto wtedy zadzwonił. Rozmówca przekazał informację o miejscu uwięzienia porwanego biznesmena. Policja na sygnałach dociera do budynku gospodarczego Quonset, ale nie zastają nikogo. Pomieszczenie jest zupełnie puste. Szukają jakiegoś włazu, piwnicy, w której mogliby zostać uwięzieni porwani mężczyźni, ale niczego nie znajdują. Nie przyszło im do głowy, że ściana kończąca pomieszczenie skrywa dwie cele. Być może odjechaliby z miejsca zdarzenia, uznając, że informator sobie z nich zakpił. Przez zupełny przypadek jeden z policjantów uruchamia głośnik. I słychać w nim jakieś dziwne odgłosy, jak później się dowiedzieliśmy z celi. Freddy Heineken mówi coś do siebie. Słychać, że jest wycieńczony, bliski obłędu.

W mediach nazwany jest najbardziej brutalnym przestępcą Holandii. Do więzienia, to podkreślamy, trafili wszyscy sporywacze. Także Jan Bullert i Martin Erkamps. No i Franz Meyer. Przy nim się zatrzymamy. Po aresztowaniu trafił na obserwację do szpitala psychiatrycznego, stąd uciekł. Do Paragwaju. Otworzył z żoną restaurację i żył pod zmienioną tożsamością. Tę restaurację podobno spalił, po tym jak, tak twierdzi, jak ukazał się mu Bóg. Po latach wytropił go w Paragwaju dziennikarz śledczy, Peter de Vries, zajmujący się sprawą tego głośnego porwania. Frans Meyer trafił do tamtejszego więzienia i jego ekstradycja do Niderlandów trwała znacznie dłużej niż jego kolegów z Francji.

W tytułową rolę wcielił się Antony Hopkins. I jeszcze jedno. Rekordowy okup odzyskano, ale niecały. Kilka milionów z tej rekordowej sumy rozpłynęło się w tajemniczych okolicznościach. Sceny zbrodni w RMF FM. Przenosimy się do sierpnia 1998 roku, we wsi Hejblum, położonej w południowej części kraju, jak co roku trwają przygotowania do letniego obozu dla dzieci. Celem wyprawy była gmina Brunsum, zlokalizowana jeszcze bardziej na południe, blisko granicy z Niemcami.

Przyznawał się w nich do zabójstwa chłopca. Dodatkowo kilkakrotnie zdemolowano pamiątkową rzeźbę. Finalnie złapano autora niepokojących listów, ale jak się okazało nie miał on nic wspólnego z zabójstwem. Nagrodę za informację w sprawie zabójcy podniesiono do pół miliona guldenów holenderskich. Dzisiaj byłaby to równowartość miliona złotych. Śledztwo wielokrotnie umarzano i wznawiano. Część mieszkańców wsi Hejblum oskarżało o udział w zbrodni zdegenerowanych opiekunów obozu. Inni stawali w ich obronie. Ostatecznie to rozwój technologii pomógł w rozwiązaniu tej mrocznej sprawy. Już od 1999 roku pobierano DNA od podejrzanych i porównywano go z materiałem zabezpieczonym na miejscu zbrodni.

Z oddali zauważył jakiś niepokojący kształt. Gdy podszedł bliżej, zauważył chłopca. Według jego słów sprawdził czy chłopak żyje, a następnie odszedł przestraszony. Prokurator skutecznie udowodnił, że mężczyzna kłamie. Między innymi z oddali, jak wspomniał, nie można było dostrzec leżącego chłopca zza zasłaniających wszystko zarośli. Dowody wskazują jasno, że mężczyzna wykorzystał seksualnie to dziecko. Na ubraniu ofiary znaleziono 21 śladów biologicznych Brecha. Prawdopodobnie udusił chłopca, gdy zasłaniał mu usta dłońmi, tak by nikt nie usłyszał jego wołania o pomoc. 28 stycznia 2022 roku Johannes Joch Brech został skazany na 16 lat więzienia.