ZABÓJCA TEJ RODZINY DŁUGO POZOSTAWAŁ NA WOLNOŚCI | Podcast kryminalny

Utrzymywali oni stały kontakt z rodzicami Josepha, Patrickiem i Susan oraz jego bratem Michaelem i matką Summer. Nic nie wskazywało na jakiekolwiek poważne problemy osobiste czy konflikty. Joseph był opisywany jako człowiek rodzinny, a Summer jako oddana matka. Pasją mężczyzny była jego firma. Wkładał wiele energii w rozwijanie biznesu, często spotykał się z kontrahentami i współpracownikami. Codzienność rodziny upływała więc na pracy, zajmowaniu się dziećmi i spotkaniach z bliskimi. W styczniu i na początku lutego 2010 roku McStayowie planowali dalsze prace wokół domu i nie sygnalizowali zamiarów nagłego wyjazdu. Dlatego ich nagłe zniknięcie w pierwszych dniach lutego 2010 roku było całkowicie niespodziewane i trudne do wytłumaczenia dla rodziny i znajomych.

Okazało się, że był przeterminowany, co utrudniałoby jej ewentualny powrót do Stanów Zjednoczonych. Najbliższa rodzina argumentowała, że Summer nie ryzykowałaby przekraczania granicy z nieważnym paszportem i narażania dzieci na problemy. Matka Josepha, Susan Blake, po obejrzeniu nagrania z przejścia granicznego, stanowczo stwierdziła, że nie wierzy, iż widoczne na nim osoby to jej syn z rodziną. To nie jest jego sylwetka, nie ten hud, mówiła wyrażając przekonanie, że nagranie przedstawia kogoś innego. Mimo tych zastrzeżeń śledztwo w 2010 roku utknęło w martwym punkcie, natomiast w kwietniu 2010 roku biuro szeryfa Sandiego ogłosiło publicznie, że według ich oceny McStayowie mogli udać się dobrowolnie do Meksyku.

Proces był długi, trwał około 50 dni rozpraw. W tym czasie przesłuchano kilkudziesięciu świadków, w tym ekspertów od telefonii komórkowej, DNA, księgowości, a nawet specjalistów od języka, którzy analizowali wypowiedzi Merita. Kluczowym momentem było złożenie zeznań przez Susan Blake, matkę Josepha. W trakcie procesu rodziny ofiar mogły bowiem przemówić. Susan zwróciła się bezpośrednio do Merita w sądzie nazywając go nikczemnym złym potworem i mordercą dzieci, co oddawało skalę bólu i gniewu rodzin. Merit natomiast, gdy dano mu szansę zabrania głosu, utrzymywał swoją niewinność. Nawet w ostatnim słowie stwierdził, Kocham Josepha.

Mimo to dowody przedstawione przed sądem przekonały przysięgłych co do winy Merita ponad uzasadnioną wątpliwość. Dla bliskich ofiar wyrok przyniósł sprawiedliwość, choć nie ukoił bólu. Jak powiedziała Susan Blake po ogłoszeniu kary, to wciąż koszmar. Kamień spadł mi z serca, gdy ich znaleziono, ale wciąż czuję ciężar ich straty, każdego dnia. Zachęcam Was do podzielenia się swoimi przemyśleniami na temat tej sprawy w sekcji komentarzy. Ponadto jeśli chciałbyś zaproponować inne historie, które warto zgłębić i omówić w kolejnych odcinkach, również daj mi o tym znać. Do usłyszenia niebawem.