ZABÓJCA TEJ RODZINY DŁUGO POZOSTAWAŁ NA WOLNOŚCI | Podcast kryminalny

Dobrowolnie poddał się nawet badaniu wariografem, które, jak twierdził, przeszedł pomyślnie. Z czasem wyszły jednak na jaw fakty z jego przeszłości, rzucające cień podejrzeń. Dokumenty sądowe ujawniły, że Merritt był wcześniej karany. Miał na koncie wyroki za kradzieże i paserstwo. Między innymi w 2001 roku został skazany za kradzież sprzętu spawalniczo-wiertniczego wartego 32 tysiące dolarów z firmy w Kalifornii. Znajomy Merita w rozmowie z reporterem lokalnych wiadomości powiedział wprost, policja powinna mu się przyjrzeć oraz każdemu kto jest z nim związany. Merit stanowczo zaprzeczał, by miał cokolwiek wspólnego ze zniknięciem rodziny. Twierdził, że 4 lutego 2010 roku spędził z Josephem ponad godzinę na omówieniu interesów i że ostatni raz rozmawiał z nim telefonicznie, gdy Joseph wracał wieczorem do domu.

Bliscy McStayów stanowczo odrzucili te rewelacje, nazywając je bezpodstawnymi i rozpaczliwymi. Z perspektywy organów ścigania, zachowanie Merita, jego publiczne wypowiedzi, finansowe motywy, kłamstwa i ślady biologiczne układały się coraz wyraźniej w obraz podejrzanego numer jeden. Zgromadzone dowody dały śledczym podstawy, by podjąć zdecydowane działania. 5 listopada 2014 roku, niemal dokładnie rok po odkryciu szczątków, detektywi z Wydziału Szerufu Hrabstwa San Bernardino dokonali zatrzymania Charlesa Chase'a Merritta. Aresztowania dokonano po cichu, wcześniej przez kilka dni obserwując podejrzanego, aby zapobiec jego ewentualnej ucieczce. Głównym argumentem we wniosku o areszt było wspomniane DNA Merita znalezione na kierownicy Suva McStayów, co bezpośrednio łączyło go ze sprawą.

Dwa dni później, 7 listopada 2014 roku, odbyła się konferencja prasowa, na której oficjalnie ogłoszono aresztowanie Merita i przedstawienie mu zarzutów poczwórnego morderstwa. Prokurator okręgowy zapowiedział, że będzie wnosił o karę śmierci, biorąc pod uwagę okoliczności. Zamordowanie dwojga małych dzieci stanowi tzw. szczególne okrucieństwo kwalifikujące się do najwyższej kary w Kalifornii. Aresztowanie Merita było dla wielu osób z otoczenia rodziny zarówno ulgą, jak i szokiem. Mężczyzna od lat utrzymywał bowiem, że jest przyjacielem Josepha i współczuł rodzinie. Wychodziło na jaw, że pod fasadą przyjaciela mógł skrywać mordercze intencje. Warto dodać, że sprawa bynajmniej nie była w tym momencie jednoznaczna.

Merit zaprzeczał winie, ponadto brakowało np. bezpośrednich świadków zbrodni czy jednoznacznego twardego dowodu. Cały akt oskarżenia opierał się na dowodach poszlakowych, śladach DNA, danych z telefonu, zapisach bankowych i zachowaniu oskarżonego. Obrona Merita od początku zapowiadała twardą walkę, wskazując m.in. że w miejscu zakopania ciał nie znaleziono DNA oskarżonego, za to były tam ślady genetyczne nieokreślonych innych osób, co mogło wskazywać, że ktoś inny dotykał ofiar. Pojawiły się też sugestie obrońców, że prawdziwym sprawcą mógł być np. Dan Cavano. Ta teoria miała sugerować, że Cavano zabił rodzinę, by przejąć biznes.

Nie znajdowało to jednak pokrycia w dowodach, a jedynie odwracało uwagę. W każdym razie zatrzymanie Merita było dopiero początkiem długiej batalii sądowej, która miała wyjaśnić jego rolę ponad wszelką wątpliwość. W międzyczasie śledczy ujawnili nieco więcej szczegółów zebranych dowodów. Według afidawitów aresztowych, czyli pisemnych oświadczeń złożonych pod przysięgą przy ubieganiu się o nakaz aresztowania, autopsje potwierdziły, że wszystkie ofiary zginęły od pobicia tępym narzędziem, a śledczy są pewni, iż tym narzędziem był znaleziony 3-kilogramowy młot. Makabryczna informacja o torturowaniu ofiar przed śmiercią również znalazła się w dokumentach śledczych, choć nie wdawano się w szczegóły w mediach.

Podkreślano motyw, hazardowe długi merita i chęć zysku. Ten ciąg zdarzeń – morderstwo, kradzież pieniędzy, hazard – miał w oczach oskarżycieli ukazać cynizm i wyrachowanie sprawcy. Przygotowania do procesu ciągnęły się długo. Charles Merritt kilkukrotnie zmieniał adwokatów lub zgłaszał chęć reprezentowania się samodzielnie, co spowodowało opóźnienia. Do lutego 2016 roku zdążył już zmienić prawnika pięciokrotnie. Sprawa toczyła się też w szczególnych okolicznościach. Prokuratura zapowiadała proces poszlakowy z dużą ilością dowodów cyfrowych i finansowych, co wymagało przesłuchania wielu biegłych i świadków. Obrona natomiast starała się ograniczyć część dowodów.

Prokuratorzy przedstawili spójny ciąg poszlak łączących Merita z morderstwem. W mowie otwierającej podkreślili motyw finansowy i zadłużenie oskarżonego. Zaprezentowali dowody wypisania przez mężczyznę czeków z kont ofiary po 4 lutego 2010 roku i jego historię hazardową. Przedstawili także wyniki badań DNA wskazujące na obecność profilu genetycznego Merita w samochodzie McStay'ów, a konkretnie na kierownicy i drążku zmiany biegów. Przytoczyli również logi telefoniczne, które lokowały telefon oskarżonego w pobliżu Victor Weil, czyli miejscu porzucenia ciał, w krytycznym czasie. Ponadto wskazali na niekonsekwencje w zeznaniach Merita, np. wspomniane używanie czasu przeszłego wobec ofiar czy nadmierne podkreślanie własnej niewiedzy, co paradoksalnie zwracało uwagę.

Cytowali nawet jego własne słowa z wywiadu, gdzie mówił, kochałem Josepha, był wielką częścią mojego życia, co w ustach oskarżonego o zabicie przyjaciela brzmiało złowieszczo w świetle zgromadzonych dowodów. Prokuratura przedstawiła również kryminalną przeszłość Merita, co zwykle nie jest dowodem winy, ale miało pokazać skłonność do oszust i kradzieży. Całość układała się w obraz człowieka zdesperowanego finansowo, który spalił wszystkie mosty i ostatecznie zwrócił się przeciw rodzinie, która mu ufała. Obrońcy Merita obrali strategię podważania wiarygodności dowodów poszlakowych i wskazywania alternatywnych teorii. W mowie początkowej stwierdzili, że cała sprawa opiera się na przypuszczeniach.

Proces był długi, trwał około 50 dni rozpraw. W tym czasie przesłuchano kilkudziesięciu świadków, w tym ekspertów od telefonii komórkowej, DNA, księgowości, a nawet specjalistów od języka, którzy analizowali wypowiedzi Merita. Kluczowym momentem było złożenie zeznań przez Susan Blake, matkę Josepha. W trakcie procesu rodziny ofiar mogły bowiem przemówić. Susan zwróciła się bezpośrednio do Merita w sądzie nazywając go nikczemnym złym potworem i mordercą dzieci, co oddawało skalę bólu i gniewu rodzin. Merit natomiast, gdy dano mu szansę zabrania głosu, utrzymywał swoją niewinność. Nawet w ostatnim słowie stwierdził, Kocham Josepha.

Sędzia podkreślił ogrom okrucieństwa czynu i niewyobrażalne cierpienie zadane rodzinie ofiar. Na sali ponownie głos zabrali bliscy McStayów. Siostra Summer ze łzami mówiła o tym, jak jej dzieci już nigdy nie pobawią się z kuzynami. Brat Josepha oskarżył Merita, że ograbił świat z czwórki pięknych istot, a najstarszy syn Josepha z poprzedniego związku, Johna, który stracił ojca i przyrodnie rodzeństwo, wspomniał, że Merit zabrał mu wzór i rodzinę. Emocje na sali były ogromne. Merritt słuchając tych wypowiedzi nie wykazał skruchy. W swoim oświadczeniu powtórzył tylko, że bardzo mu przykro z powodu Josepha i rodziny Summer, lecz nadal utrzymuje, że jest niewinny, a prawdziwi zabójcy wciąż pozostają nieuchwytni.

Mimo to dowody przedstawione przed sądem przekonały przysięgłych co do winy Merita ponad uzasadnioną wątpliwość. Dla bliskich ofiar wyrok przyniósł sprawiedliwość, choć nie ukoił bólu. Jak powiedziała Susan Blake po ogłoszeniu kary, to wciąż koszmar. Kamień spadł mi z serca, gdy ich znaleziono, ale wciąż czuję ciężar ich straty, każdego dnia. Zachęcam Was do podzielenia się swoimi przemyśleniami na temat tej sprawy w sekcji komentarzy. Ponadto jeśli chciałbyś zaproponować inne historie, które warto zgłębić i omówić w kolejnych odcinkach, również daj mi o tym znać. Do usłyszenia niebawem.