FreeRun 5

To jest jazz dość prosty, przynajmniej w mojej ocenie. Taki dość łatwy do przyswojenia. Być może jak ktoś zaczyna przygodę z tym gatunkiem muzycznym, muzyka Piotra Schmidta jest idealna do tego, ponieważ mam takie wrażenie, że łączy właśnie ten świat powiedzmy awangardy z tym światem takiego wręcz popowego jazzowania. No i generalnie zawsze z całym szacunkiem do tego muzyka uważałem, że jego płyty nie są czymś wybitnym, nie są czymś takim godnym zawsze zapamiętania. Aczczolwiek, jego ostatnia płyta, czyli Ether, którą nagrał razem z Andrzejem Święcem i Sebastianem Frankiewiczem, jest naprawdę świetna. Bardzo dobra w ogóle sekcja. Andrzej Święc też świetną płytę solową Flying Lion niedawno, znaczy z półtora roku temu wydał, naprawdę rewelacyjna.

To ciekawe, co mówisz. Bardzo ciekawe. Nie wiem, czy Państwo usłyszą to na tej płycie, ale no cóż, posłuchajmy i skupmy się nie tylko na Andrzeju Święsie, ale też na Piotrze Szmit. Szmicie. Odmieniajmy. I Sebastianie Frankiewiczu, który gra na perkusji. Szanowni Państwo, Ether Part II z płyty Ether.

Piotr Schmidt, Andrzej Święc, Sebastian Frankiewicz. Utwór Ether Part II z płyty Ether. Mateuszu, powiedziałeś, że słyszysz tutaj jakieś takie nawiązania do muzyki Michała Lorenza. Słyszę do Michała Lorenza, słyszę też do Tomasza Stańko w takiej bardziej mainstreamowej wersji, na przykład soundtracki, Pożegnanie z Marią, Reich, jak najbardziej. Tak, i myślę, że taki właśnie szeroki, romantyczny jazz, trochę soundtrackowy, to jest taki leitmotiv tej płyty. Tak, ale wiecie co, na tym utworze przynajmniej, na całej płycie zresztą też, to jest fajne słychać trochę takiej skandynawskości nawet. To zresztą też nie jest jakieś tro podległe od Tomasza Stańki, bo to jedni odmieniają, drudzy nie odmieniają tego nazwiska, bo przecież raz na jakiś czas Stańka nagrywał takie mocno zanurzone w skandynawskim zariedem, andresenem, chociaż płyty Blues chyba ta płyta się nazywa, nie?