FreeRun 5

Nigdy to nie stanowiło dla nas przeszkody, spójność wypowiedzi, ale to... Nie no, to jak jest jedna płyta, to ta spójność jest zachowana zawsze. No... No może nie zawsze. No i właśnie Diana Krall będzie teraz bohaterką kolejnego nagrania. Diana Krall z takiej płyty Wallflower, to 2015 rok i tam były same covery, takie jazzowe covery bardzo znanych piosenek pop. I będzie utwór Sorry Seems To Be The Hardest Word, czyli przebój Eltona Johna z roku 76. I to będzie takie właśnie jazzowe wykonanie z francuskiej telewizji z roku 2014. No i koniecznie, koniecznie musimy tego francuskiego intro tego utworu wysłuchać. Tak, tak, bo wiemy, że prawdopodobnie słucha nas przynajmniej jedna osoba, która bardzo dobrze zna język francuski.

Diana Krall, Sorry Seems To Be The Hardest Words, czyli cover Eltona Johna z roku 76, a wersja Diany Krall z 2014 lub 15. Płyta z 15, a to wykonanie z 14. No i jak rozumiem, tak wziąłeś Dianę Krall, bo tak. Bo tak, bo tak. Pojarzy Ci się z Łodzią? Kojarzy mi się z Łodzią, kojarzy mi się z naszą audycją, kojarzy mi się z okolicami Radia Żak. Naprawdę? Tak. Studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej. Naprawdę okolice studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej, ta buda naprzeciwko nas, która widnie i kojarzy Ci się z Daną Krawą? Właśnie nie ta buda, ale ulica i przejeżdżające nocą czy po zmroku samochody. Ja nie będę ciągnął tego tematu. A ja trochę pociągnę i powiem, że może coś w tym jest.

No to ty mnie tak okrzyściłeś, tak? Tak, to pamiętam. Panowie, no jak ta Diana Graal? Wam się spodobała ta interpretacja? Elton John lepiej, Elton John gorzej, na płycie lepiej, gorzej. Mi się tam jakaś taka pewna surowość, nie? Jakoś tak mimo wszystko, trochę takiego nieczystości jakby, nie? Ale takiej bardzo fajnie kontrolowanej w tej wersji. Takiej szczerości, prawda? Takie to naturalne. Ja też nie do końca przepadam za Eltonem Johnem, tak szczerze. Uważam, że on jest bardzo teatralny w swoich utworach. To może się podobać albo nie. Mi akurat się nie podoba. Diana Krall zagrała to, bo dziwo, tak bardziej szczerze niż w wykonaniu Eltona. Nie wiem, czy się zgodzicie, ale Diana Krall ma w sobie coś bardzo takiego osobistego. Być może ten występ dla francuskiej telewizji tak spowodował, że... Mogę odpowiedzieć, jak ty często, Jędrek, mówisz, mogę się zgodzić.

Natomiast to jest dość ciekawy artysta, bo jego droga artystyczna była dość długa i kręta. Gordona Huskela, bo przecież jest znany wszystkim miłośnikom muzyki. progresywnej prog-roka, zwłaszcza tym, którzy lubią zespół King Crimson, bo grał na basie, przecież na płycie Boda i Lizard, o ile mnie pamięć nie myli, czyli brzmienie zupełnie inne niż ten Harris Bar, kilkadziesiąt lat później. Zanim przyszedł ten basista wyglądający jak Corvin Mitre. Tony Levin. To od razu można było się zorientować, o którego basistę chodzi. Zresztą King Crimson stało dobrymi basistami, na początku Greg Lake, potem John Whetton, fantastyczni muzycy, wszystko. Czyli w sumie Tim Clemson chyba jedynym stałym muzykiem. Tak jest, tak jest. Tak, ale musimy też wspomnieć, właściwie nie wiem czy musimy, ale powinniśmy, że ten utwór był wykonywany przez Gordona Huskela i Katarzynę Skrzynecką kiedyś razem.