FreeRun (09.06.2026)

Tutaj można wspomnieć takich trzech wykonawców. Tina Riven, ta absolutna legenda saharyjskiego rocka. Tommast, chyba jeszcze starszy zespół niż Tina Riven, który przecierał szlaki w takim miksie muzyki europejskiej i właśnie tuarewskiej. No i ostatnio absolutna gwiazda, Mdou Mokhtar, nazywany przez niektórych Hendrixem Sahary. Piękne to określenie, Hendrix Sahary. Naprawdę porywające ma brzmienie gitary, natomiast no nie do końca porywające brzmienie gitary chodzi w tym takim pustynnym bluesie. Z pod znaku Tamikresta i Tina Rivenu, zwłaszcza my słuchaliśmy zespołu Tamikrest, przypominam. To jest takie bardzo mocno zbliżone do tej tradycji bluesa amerykańskiego prosto z Delty Mississippi, tego dwunastotaktowca, ale jednak trochę się różni, jak sami słyszeliście. Różni się zasadniczo tym, że podziały rytmiczne są trochę inne. Tak jak w bluesie amerykańskim, powiedzmy, z Mississippi, czy później zelektryfikowanym z Chicago.

I co bardzo ważne dla tuarewskiego bluesa, tuarewskiego rocka, to jest wszystko bardzo mocno nacechowane wymiarem politycznym. Nie wiem, czy pamiętacie taki utwór, też dla chętnych, polecam bardzo mocno, który się nazywał Sua San Trua. Francuski tytuł utworu zespołu Tina Riven. To jest w zasadzie tradycyjna pieśń Tuaregów. Opowiada on o krwawej rebelii roku 1963, krwawo stłumionej rebelii ludu tuareskiego przez rząd w Bamako, rząd w Mali. I Tina Riven takim potępieńczym głosem tam śpiewają, że ta rebelia Wróci i rzeczywiście powróciła w 1990 roku i członkowie zespołu Tina Riven w tej rebelii udział wzięli. I nadal śpiewają sua santa trua, więc to chyba jeszcze nie jest koniec i kolejne jakieś niepokoje polityczne tam będą miały miejsce.