Nieświadomi sabotażyści w Twoim zespole | Simple Sabotage Field Manual | Interesy #121

Może zamiast czytania przeprowadzimy sobie krótki eksperyment myślowy. Wyobraźcie sobie, że jutro zatrudniacie się u nielubianej przez Was konkurencji. Nie wolno Wam kraść klientów, zabijać pracowników, ani łamać prawa. Jednocześnie macie się upewnić, że organizacja będzie o 30% mniej produktywna. Jeśli więc jest dzisiaj rentowna na 15%, to ma być rentowna na minus 15%. I oczywiście nie możecie dać się złapać ani zwolnić. Jak byście osiągnęli ten cel? Bo broszura, o której dzisiaj porozmawiamy, jest podręcznikiem do poradzenia sobie z tym eksperymentem myślowym w praktyce. OSS uczy nas w nim, jak spowodować, że staną fabryki, kolej, logistyka i inne instytucje. Trochę tak jak w fatlasie zbuntowanym Ayn Rand z odcinka jedenastego, ale dużo, dużo bardziej praktycznie.

One traktują o powodowaniu zamieszania w organizacjach, o menedżerach i przełożonych, pracownikach oraz ogólnych narzędziach, które służą do obniżania morale i wywołania szerokiego zamieszania. Ale zacznijmy od tego zamieszania. Posłuchajcie. Nalegaj na robienie wszystkiego poprzez odpowiednie kanały. Nigdy nie pozwalaj na chodzenie na skróty w celu przyspieszenia podejmowania decyzji. I tu pozwólcie, że przerwę, bo czytam oczywiście z wydrukowanego PDF-a tej książki i przeczytam fragment jednego z e-maili Ilona Muska do wszystkich pracowników Tesli. Bo sobie go tutaj przygotowałem. Komunikacja powinna odbywać się najkrótszą drogą niezbędną do wykonania zadania, a nie poprzez łańcuch dowodzenia.

Każdy menedżer, który spróbuje egzekwować komunikację w ramach łańcucha dowodzenia, wkrótce będzie sobie szukał pracy gdzie indziej. Idealne przeciwieństwo, nie? Lecimy dalej, bo tu brzmi zupełnie jakby Elon czytał podręcznik OSS i postanowił, że w jego firmach będzie dokładnie odwrotnie. Wygłaszaj przemówienia. Mów tak często i obszernie jak to możliwe. Ilustruj swoje argumenty długimi anegdotami i relacjami z osobistych doświadczeń. Nigdy nie wahaj się wygłosić kilku odpowiednio patriotycznych komentarzy. 3. Jeśli to możliwe, kieruj wszystkie sprawy do komisji w celu dalszego przestudiowania i rozważenia. Staraj się, aby komisje liczyły jak najwięcej osób, nigdy mniej niż 5. 4. Podnoś nieistotne kwestie tak często, jak to możliwe.

Jeśli to nic nie da, no to sprawdź oczywiście, gdzie jest następna stacja, na której się pożegnacie. A jeśli zabraknie Wam cojones do zrobienia tego, co konieczne, to może się okazać, że pociąg, którym jedziecie, nie dojedzie do celu, a może nawet po drodze się wykolei. A jeśli sprawcy wypadku przeżyją, bo dożyją w tej firmie do katastrofy, to niewątpliwie wtedy Wam powiedzą, że oni nie chcieli. Nassim Nicholas Taleb powiedział kiedyś, że jeżeli widzimy oszustę i nie krzyczymy oszust, to sami jesteśmy oszustami. Może dokładnie ta sama zasada działa przy okazji ludzi, którzy świadomie albo nieświadomie sabotują organizację, w której pracujesz. I z tym pytaniem się pozostawię. Nie trać czujności. Dzięki za uwagę dzisiaj. To był odcinek interesów poświęcony poradnikowi małego sabotażu napisanego przez Office of Strategic Services Stanów Zjednoczonych oczywiście.