Hrabia Monte Christo. 32. Przebudzenie

Stracił wszelką nadzieję odkrycia sekretu groty. Pospieszył więc ze śniadaniem. Ludziom zaś nakazał, aby trzymali łóź w pogotowiu. Odpłynął bowiem zaraz po śniadaniu. Pół godziny później był już na pokładzie. Spojrzał ostatni raz w stronę jachtu. Właśnie wpływał do zatoki Porto Vecchio. Dał sygnał, by odbijano od brzegu. W chwili, gdy ruszali, jacht zniknął z oczu. Wraz z nim zatarła się już zupełnie rzeczywistość poprzedniej nocy. Wieczerza, sindbad, haszy i posągi, wszystko zaczęło stapiać się dla Franza w sen. Barka płynęła cały dzień i noc, tak że na zajutrz, gdy słońce wzeszło, zniknęła z kolei sprzed oczu wyspa Monte Christo.