Hrabia Monte Christo. 32. Przebudzenie

Dodaj pan jeszcze 5 po rękawicznego, razem będzie 40 dziennie i nie mów mu o tym więcej. Obawiam się szczerze, że panowie nawet za podwójną cenę nie znajdą powozu. To niech zaprzęgną konie do mojego powozu. Jest wprawdzie trochę odrapany z drogi, ale to nieważne. Nie dostanie się koni. Albert spojrzał na Franza, jakby nie mógł pojąć odpowiedzi. Rozumiesz to, Franz? – zapytał. Nie dostanie się koni? A czy nie można dostać koń pocztowych? Wszystkie wynajęte już od dwóch tygodni i zostały tylko te, które są niezbędne. – I co ty na to, Albercie? – rzekł z kolei Frantz. – A ja na to, że jak coś przechodzi moje pojęcie, nie lubię kłopotać sobie tym głowy i wolę zająć się czym innym. – Kolacja już gotowa, mistrzu Pastrini?