Hrabia Monte Christo. 24. Olśnienie

Nie czekał długo na wybuch. Górny głaz został na moment niesłychaną siłą uniesiony w górę, dolny kamień rozprysł się w drobne kawałki. Przez niewielki otwór, który Edmund zrobił najpierw, wyfrunął rój owadów i wypełzł ogromny zaskroniec, strażnik tej tajemniczej bramy, i ukazując swoją błękitnawą skórę, znikł wśród kamieni. Edmund podszedł bliżej. Okrągły głaz, pozbawiony podparcia, pochylał się w przepaść. Oprzedł go wokół, wybrał miejsce, w którym głaz chwiał się najmocniej, oparł pień oliwki o jedną z krawędzi i podobny syzyfowi naparł z całej siły na głaz. Ogromna skała, już podważona wybuchem, zachwiała się.