Hrabia Monte Christo. 22. Kontrabandziści

Tak więc Szczwan Gen Łęczyk dał się wywieźć w pole Edmundowi, któremu pomagały jego prostolinijność, marynarskie doświadczenia, a szczególnie mistrzostwo w udawaniu. A zresztą Gen Łęczyk należał tylko do tych rozumnych ludzi, którzy wiedzą tylko to, co powinni wiedzieć i wierzą w to, w co jest im wygodnie uwierzyć. Tak to ułożyły się między nimi stosunki, gdy przybyli do Livorno. Tu Edmund miał się sam wystawić na nową próbę. Czy pozna sam siebie, nie widząc swojej twarzy od czternastu lat? Zachował dokładną pamięć tego, jak wyglądał za młodu, a dziś miał zobaczyć siebie jako dorosłego mężczyznę. Towarzysze ze statku wiedzieli, że wypełnione zostało jego ślubowanie.