Wiedźmin - krew elfów | S01E06

Chwilę się zamyśla, po czym idzie kolejne wersy, bardzo szybko szukając palcem to, co najbardziej ją interesuje. Kres anarchii Falki położył Rod Obert, który wstąpił na tron już w wieku lat piętnastu. Siłę swoich rządów oparł na szlachcie, tworząc w Redanii polityczny ład, który trwa do dziś. Za jego panowania w 1187 roku Zebrał się pierwszy Sejm. Jemu też należy przypisać stworzenie sprawnej administracji, która stopniowo przywróciła porządek publiczny królestwie.

Seja się zamyśla, bo wie, że pomimo tego, że Falka jako ta niechciana córka, równo 200 lat temu, została Z jednej strony wplątana w polityczną grę, z drugiej strony jakiś czas później została spalona na stosie, to jej rebelia i odpryski tej rebelii trwały jeszcze dziesięciolecia. To jej wpływ na chłopów, na strach wśród mieszczan, na strach wśród szlachty, na tych, którzy gdzieś w sercach noszą buntowniczą naturę, cały czas był symbolem.

Po tych 200 latach możemy śmiało powiedzieć, że kontynent nie odchorował tego, co było. Po tych 200 latach te dziesiątki wzniecionych rebelii przez Falkę, przez jej zajadliwą naturę, przez chęć zemsty, przez coraz Mordowane osoby znaczące, czy to związane z przeróżnymi królami, czy to związane z dworem, to przez te 200 lat ludzie na kontynencie, tym uważanym przez choćby Nilfgaard, Za barbarzyńców.

Ludzie dzięki tej rebelii, dzięki temu, co miało miejsce, zaczęli się nieco budzić. Oczywiście nienadługo. Pamiętajmy, że we wszystkim tym musi być Pewne prawo, pewna układanka, ale też pewna powtarzalność. Wszyscy ludzie, którzy coraz bardziej chcieli się buntować, wzniecać nawet lokalne rebelie, byli traktowani tak samo jak ci, którzy wołali za Falką. Chcieli zmiany. Mówiło się o nich czarni. Czy to nie przypadek, że również o Nilfgaardczykach mówi się ci czarni?