Wiedźmin - krew elfów | S01E06

Ja muszę się rozejrzeć za wozem, bo jeśli faktycznie Ronadin i Barret mają się do nas przyłączyć, a z nimi Ciężarna i Stara Tekla, to wygodniej będzie podróżować wozem. Albo trzeba będzie jakiś ukraść, albo sprzedam biżuterię, skoro i tak nie mogę teraz żadnej nosić, wedle Muriel. Ale przejdę się z Ronadinem. To obrotny chłopak jest. Pewnie we dwoje po nocy ukradniemy jakąś furę bez problemu. A Yorn dostanie przy okazji piany na pysku. Trzeba ruszać stąd. Nie ma co mi trężyć. Gdzieś tam są i Tygo, i Kapłan.

Jak rana? Sączy się. Spogląda na Barretta, który leży cały czas tam, gdzie leżał. Dobra. Ja jestem gotowy. W zasadzie on też. Spakowałem jego. Więc myślę, że możemy jak tylko będzie potrzeba, możemy ruszać. Koni, ja ci pomogę. Nie tak prędko młodzieńcze, dla ciebie jest oddzielne zadanie, tyś obrotny jest, my tu w drogę tak prosto nie ruszymy.

Jak z nami ciężarna ma iść, to trzeba dobre zaopatrzenie od razu mieć. A świst do spiżarenki, ja ci tutaj zaraz wyliczę co zabrać masz ze sobą i tego tutaj obudź, bo przyda ci się dodatkowa para rąk, mało tego nie będzie. Barret się przekręca na drugi bok. Barret nachyla się do niego i słyszycie, jak mówi po elficku mu coś do ucha, po czym tamten momentalnie się po prostu zrywa, rozgląda się. Gdzie? Nie! Przestań, Ronadin! Potrzepuje się i wstaje. Ronadin taki uśmiechnięty od ucha do ucha tym, że udało mu się dość szybko dobudzić swojego kumpla.

Tak, tak. Mówiłaś, Coni, pomóc coś załatwić. Pewnie. Mów co trzeba. Barret wychodzi, tylko trzaska drzwiami i wychodzi na zewnątrz. Chyba podzieliły nam się obozy tych, którzy zapragnęli bardzo szybko sprawdzić jaka jest pogoda. I tych, którzy zrobią resztę. Taki porządek jest nad niebem, Yorn Billu. Taki porządek jest nad niebem. Patrzę tak na Ronadina od góry do dołu. To coś nie tak? Dociąga spodnie. Nie, wszystko w porządku.

Wzięlibyśmy Ronadina i skoro ty, Muriel, masz do zrobienia rytuału, to może po prostu we troi albo we czworo z Barretem pojedziemy do wypalanki. Pytanie, czy Coni i Muriel bardzo nie chcecie być przy na przykład szlachtowaniu kapłana? Cię go nie zaszlachtować jednak. Wypadki chodzą po ludziach. Możemy się potknąć. Miecz może się wysunąć z pochwy. Yorn, zdaje się, że z nas wszystkich aktualnie ty jesteś w najlepszym stanie. Zaraz obok Coni. No jestem w bardzo dobrym stanie, szczególnie jeśli chodzi o wypadki, które mogą spotykać kapłanów.

No teraz jeszcze Ronadin. I Barret. Jeżeli pozbędziemy się kapłana po cichu, to kto ma połączyć kropki? Jakie kropki? To znaczy co, chcecie iść tam pod osłoną nocy i zabić go w łóżku? Też noćmy gardłów w nocy, tak, ja bardzo chętnie. Posłuchajcie, czarodziejki, kiedy mądrze prawi. Za dużo hałasu, nikomu się tutaj nie przyda. A zabijać? Łatwa rzecz, jak się słowa rzuca. A to niepotrzebne. Dużo ludzi ostatnimi czasy umiera. Ludzi, nie ludzi. Może wystarczy już tego na jakiś czas, chociaż na chwilę.

Dwa konie, ok. Ronadin jedzie z wami, Barret zostaje, więc jedziecie w E3. Oczywiście początkowo idziecie, no bo przedzieracie się przez chaszcze. Tutaj nie ma bezpośredniej ścieżki do tej chaty. To jest chata, o której zapomniał świat nawet ten bardzo bliski, do której jeszcze do niedawna nikt Nawet nie myślał, żeby się zbliżać, bo chata ta emanowała przedziwną, mroczną energią. Przedzieracie się tak początkowo przez te stare drzewa, zbutwiałe, leżące grube gałęzie.