22: Pierwszy dzień operacji projektu BESS
Projekt jest zbudowany, odebrany, zenergetyzowany. EPC podpisało odbiór, DLP rusza, system zaczyna zarabiać. Większość inwestorów traktuje ten moment jako metę. To jest błąd — i to błąd który kosztuje.W tym odcinku przechodzę przez to co naprawdę dzieje się po uruchomieniu projektu BESS: dlaczego monitoring operacyjny to nie są kamery na ogrodzeniu i ilu ludzi faktycznie potrzebujecie żeby pokryć 24/7; co to jest RAMS i polecenie pracy i dlaczego bez nich ekipa serwisowa nie może wejść na energetyzowany obiekt; dlaczego LTSA to nie jest O&M i czego w LTSA szukać żeby wiedzieć co kupujecie; jak weryfikować SOH i RTE niezależnie od BMS dostawcy i dlaczego to ma znaczenie przy sporze gwarancyjnym; co wymaga utrzymania poza kontenerami — transformator SN, rozdzielnica, systemy ppoż., KOB — i kto za to odpowiada; kiedy O&M powinien wejść na projekt i dlaczego dziewięć miesięcy przed energetyzacją to nie jest za wcześnie; oraz czym różni się dostępność projektu BESS od dostępności farmy PV — i dlaczego w BESS dostępność albo jest albo jej nie ma wcale.Pytania? Napisz: [email protected]ęcej: www.greenedge-solutions.com
Tu jest właśnie ta granica między Supply Agreement a LTSA, o której warto wiedzieć. Te elementy się zazębiają. Kontrakt dostawy gwarantuje parametry, LTSA zobowiązuje do ich utrzymania i weryfikacji, a dobry kontrakt ONM wchodzi w ten trójkąt jako niezależny weryfikator, ktoś kto stoi po stronie właściciela i sprawdza czy to co mówi producent rzeczywiście się zgadza z tym co widać w danych. Te role warto zaplanować na etapie negocjacji wszystkich trzech kontraktów jednocześnie, nie odkrywać jej po roku eksploatacji, gdy wyniki zaczynają odbiegać od modelu. I jest ostatnia rzecz przy LTSA, o której mało kto mówi, a mianowicie eskalacja. Co się dzieje, gdy dostawca nie realizuje zobowiązań? Przegląd był zaplanowany na kwiecień, producent przesuwa to na czerwiec, potem na sierpień, no bo ma inne projekty, bo technicy są zajęci gdzie indziej, bo dostawa części się opóźnia.
Co powinien zawierać miesięczny raport operacyjny? Dostępność systemu w każdym dniu miesiąca z identyfikacją przyczyny każdego przestoju, nie tylko awaria techniczna jako jedna pozycja. No ale precyzyjna informacja co się wydarzyło, ile trwało i kto był odpowiedzialny za reakcję. Energia dostarczona i odebrana, liczba cykli i ekwiwalent pełnych cykli, bo to jest wskaźnik, który bezpośrednio śledzi zużycie żywotności baterii w odniesieniu do warunków gwarancji. Dobowy profil SOC ze wskazaniem czy zarządzanie systemem naładowania było zgodne z wymaganiami producenta. Trend degradacji porównany z krzywą gwarancyjną. Nie tylko aktualny SOH, ale kierunek i tempo zmian, żeby widzieć z wyprzedzeniem, czy zbliżacie się do progu, który uruchamia mechanizmy gwarancyjne. I te wszystkie elementy powinna też odczytywać SCADA, bo to ona jest mózgiem operacji.
3. Egzekwowanie gwarancji. Gdy po 6 latach SOH spada poniżej gwarantowanego progu i chcecie egzekwować kontrakt z dostawcą, musicie pokazać, że przez te 6 lat eksploatacja była zgodna z warunkami gwarancji. Każdy miesięczny raport, każdy protokół z przeglądu LTSA, każdy wynik niezależnego testu pojemności to jest dokumentacja, która albo Wam ten spór wygra, albo przegra. Bez niej jesteście w sporze bez dowodów. I na koniec wróćmy do dostępności. Mówimy często o tych 98%, które dostawca gwarantuje w LTSA. Powiedzieliśmy już, że jest ona liczona na kontenerach lub PCS-ach, a nie na całym obiekcie. Ale jest jeszcze jedna rzecz, którą warto powiedzieć wprost. 98% dostępności projektu jako uczestnika rynku to jest coś zupełnie innego niż 98% dostępności kontenerów.
Kontener sprawny, ale skada nie komunikuje z OSD np. przez dwa dni. Obiekt niedostępny dla rynku, mimo że baterie działają. Transformator sprawny, ale przegląd pepoż wymaga od tym czasowego wyłączenia i nikt nie zaplanował tego z miesięcznym wyprzedzeniem. Tracisz znowu kilka dni w szczycie sezonu. No i te dni nie wchodzą w zakres gwarancji dostawcy, wchodzą w zakres Waszych strat. Dlatego ktoś musi śledzić dostępność jako wskaźnik całego obiektu, nie tylko dla kontenerów, ale dla całego obiektu i identyfikować każde odchylenie z przyczyną i odpowiedzialnością, żeby po roku eksploatacji nie okazało się, że projekt osiągnął 87% dostępności, a nikt nie wie dlaczego i nie ma dokumentacji, żeby cokolwiek komukolwiek udowodnić. Zatem jaka jest puenta tego odcinka? Wielu inwestorów traktuje ONM projektu BES jako jednorazowy przegląd raz w roku.
Ktoś przyjedzie, spojrzy na kontenery, podpisze papier i jedzie dalej. Nie, to nie jest ONM. To jest wizyta serwisowa. ONM to wzięcie odpowiedzialności za eksploatację aktywa, które pracuje 24 godziny na dobę, uczestniczy w rynku energii i degraduje zgodnie z fizyką, której nie da się oszukać. I tu jest fundamentalna różnica między projektem BES a farmą fotowoltaiczną. W PVC pewne rzeczy można wybaczyć. Jeśli dostępność jest mniejsza niż zakładał model, mimo wszystko jakiś pieniądz i tak wpadnie, no bo słońce świeci, panele produkują. Możecie mieć gorzej zorganizowany serwis, możecie mieć luki w monitoringu, możecie reagować z opóźnieniem, no i projekt nadal będzie generował jakieś tam przychody. Oczywiście trochę mniejsze niż zakładaliście, ale mimo wszystko zawsze coś wpadnie.
W projekcie bez tak to nie działa. Tu dostępność albo jest, albo jej nie ma wcale. Jeśli system jest offline, nie zarobicie nic, dokładnie zero. Nie chodzi tylko o awarię, która kładzie cały obiekt. Chodzi o to, że każda godzina przestoju to godzina, w której nie ma arbitrażu, nie możecie świadczyć AFRR, nie ma gotowości do rynku mocy. Każda godzina, w której SCADA nie komunikuje z OSD, to godzina, w której OSD nie widzi Waszego obiektu jako dostępnego. Każdy dzień, w którym przegląd PEPOŻ wymaga wyłączenia instalacji, a nikt go nie zaplanował z odpowiednim wyprzedzeniem, To są przychody, których nie odrobicie. Dlatego ONM projektu BES to nie jest usługa, którą kupujecie, żeby mieć spokój sumienia. To jest fundament, na którym stoi dostępność, a dostępność to jest Wasz przychód.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Projekt jest zbudowany, odebrany, zenergetyzowany. EPC podpisało odbiór, DLP rusza, system zaczyna zarabiać. Większość inwestorów traktuje ten moment jako metę. To jest błąd — i to błąd który kosztuje.
W tym odcinku przechodzę przez to co naprawdę dzieje się po uruchomieniu projektu BESS: dlaczego monitoring operacyjny to nie są kamery na ogrodzeniu i ilu ludzi faktycznie potrzebujecie żeby pokryć 24/7; co to jest RAMS i polecenie pracy i dlaczego bez nich ekipa serwisowa nie może wejść na energetyzowany obiekt; dlaczego LTSA to nie jest O&M i czego w LTSA szukać żeby wiedzieć co kupujecie; jak weryfikować SOH i RTE niezależnie od BMS dostawcy i dlaczego to ma znaczenie przy sporze gwarancyjnym; co wymaga utrzymania poza kontenerami — transformator SN, rozdzielnica, systemy ppoż., KOB — i kto za to odpowiada; kiedy O&M powinien wejść na projekt i dlaczego dziewięć miesięcy przed energetyzacją to nie jest za wcześnie; oraz czym różni się dostępność projektu BESS od dostępności farmy PV — i dlaczego w BESS dostępność albo jest albo jej nie ma wcale.
Pytania? Napisz: [email protected]
Więcej: www.greenedge-solutions.com