22: Pierwszy dzień operacji projektu BESS
Projekt jest zbudowany, odebrany, zenergetyzowany. EPC podpisało odbiór, DLP rusza, system zaczyna zarabiać. Większość inwestorów traktuje ten moment jako metę. To jest błąd — i to błąd który kosztuje.W tym odcinku przechodzę przez to co naprawdę dzieje się po uruchomieniu projektu BESS: dlaczego monitoring operacyjny to nie są kamery na ogrodzeniu i ilu ludzi faktycznie potrzebujecie żeby pokryć 24/7; co to jest RAMS i polecenie pracy i dlaczego bez nich ekipa serwisowa nie może wejść na energetyzowany obiekt; dlaczego LTSA to nie jest O&M i czego w LTSA szukać żeby wiedzieć co kupujecie; jak weryfikować SOH i RTE niezależnie od BMS dostawcy i dlaczego to ma znaczenie przy sporze gwarancyjnym; co wymaga utrzymania poza kontenerami — transformator SN, rozdzielnica, systemy ppoż., KOB — i kto za to odpowiada; kiedy O&M powinien wejść na projekt i dlaczego dziewięć miesięcy przed energetyzacją to nie jest za wcześnie; oraz czym różni się dostępność projektu BESS od dostępności farmy PV — i dlaczego w BESS dostępność albo jest albo jej nie ma wcale.Pytania? Napisz: [email protected]ęcej: www.greenedge-solutions.com
Do tego urlopy, zwolnienia, nagłe nieobecności. Realistycznie mówicie o 7-8 osobach i każda z nich siedzi i patrzy na dane, których nie rozumie, bo odczyt komunikatów z kady instalacji BES wymaga doświadczenia z tym konkretnym systemem. Ale to jeszcze nie jest największy problem. Pojawia się alarm. I co dalej? Może to tylko chwilowa utrata połączenia i wystarczy reset komunikacji. Może jeden kontener wymaga odizolowania. Może trzeba odciąć zasilanie na całym obiekcie. Może trzeba powiadomić serwis. No ale jaki serwis, jeśli nie macie podpisanej żadnej umowy na interwencje awaryjne poza zakresem LTSA? no to powiadomimy dostawcę. Tylko co mu powiedzieć, jeśli nikt nie siedzi przy danych i nie widzi systemu? No i z warunków LTSA bardzo rzadko wynika precyzyjnie, jaki jest gwarantowany czas reakcji na zgłoszenie.
Może instruować, może wskazywać, ale formalnie nie może samodzielnie wykonywać prac elektrycznych. To trzeba wiedzieć i zaplanować zanim ekipa przyjedzie, a nie wtedy gdy stoi i czeka. Ale tutaj jeszcze jedna ważna kwestia, która pojawia się wielokrotnie przez ostatnich kilka miesięcy. W rozmowach z inwestorami, którzy są na etapie finalizacji negocjacji kontraktu EPC i warunków dostawy magazynów, za każdym razem zadajemy te same pytania. A co z monitoringiem, co z OND, co z LTSA, kto pokryje te luki? No i za każdym razem słyszymy to samo. Panowie, mamy jeszcze czas, energetyzacja za tam plus minus 9 miesięcy na pewno zdążymy. Co ja mogę Wam powiedzieć? No nie, z takim podejściem raczej nie zdążycie i powiem Wam dokładnie dlaczego.
Natomiast jeżeli pomnożymy sobie tą kwotę razy 15, nagle okazuje się, że ta kwota robi się spora. No dobrze, ale idźmy dalej. Jeśli nie negocjowaliście LTSA przed wpisaniem kontraktu na dostawę lub EPC, to właśnie straciliście lewar. I tu trzeba być bardzo konkretnym, bo to jest jedna z najkosztowniejszych rzeczy, którą widzimy w tej branży. Dostawca, który właśnie podpisał z Wami umowę dostawy, patrzy na LTSA zupełnie inaczej niż patrzył przed podpisaniem. Przed podpisaniem kontraktu ten serwis był narzędziem sprzedażowym. Dostawca chciał kontrakt i był skłonny rozmawiać o czasie reakcji, o zakresie gwarancji, o metodologii pomiaru SOH, o wyłączeniach z dostępności. Po podpisaniu dostawy LTSA jest dla dostawcy kosztem i zobowiązaniem.
Więc co z planowym serwisem LTSA, który ma zapewnić te 98% dostępności? Zacznijmy od harmonogramu. Dostawca ma obowiązek planowych przeglądów, zazwyczaj raz lub dwa razy do roku. Kto ustala termin? W praktyce dostawca proponuje, a jeśli nikt po stronie właściciela aktywnie nie zarządza tym procesem, termin jest taki, jaki pasuje technikom dostawcy. Przegląd zaplanowany dokładnie w szczytowe dni spreadów cenowych w roku może być małym problemem. Ekipa przyjeżdża, system jest wyłączony na 2-3 dni, a właściciel traci przychody, które w tamtym oknie byłyby najwyższe w całym kwartale. Nikt tego nie skonsultował z optymalizatorem, nikt nie spojrzał na kalendarz rynku mocy, nikt nie sprawdził, czy w tym tygodniu nie ma złożonych zobowiązań AFRR.
Żeby temu zapobiec, ktoś musi zatwierdzić harmonogram wizyt LTSA przed ich realizacją z pełną świadomością warunków rynkowych i zobowiązań kontraktowych. To też jest jakaś praca, którą ktoś musi wykonać regularnie, a nie jednorazowo. Ale idźmy dalej. Ekipa przyjeżdża w ustalonym terminie. Kto jest obecny fizycznie po stronie właściciela? Ktoś musi być na terenie przez cały czas przeglądu. Nie, żeby przeszkadzać technikom, ale żeby wiedzieć, co zostało zrobione, żeby zweryfikować, że zakres przeglądu został wykonany w całości i żeby podpisać raport z wizyty po jego weryfikacji. Raport z wizyty LTSA to nie do końca jest formalność. To jest dokument, który za te kilka lat może być kluczowym dowodem przy sporze gwarancyjnym. Jeśli podpisaliście raport, który mówi, że wszystkie czynności zostały wykonane i parametry są w normie, a potem się okazuje, że jednak nie były, to już jest Wasz problem, bo Wasz podpis jest na dokumencie.
I tu wchodzimy w temat, który też warto poruszyć. Mianowicie coroczne testy SOH i RTE. SOH, czyli ten state of health, stan zdrowia baterii, wyrażony jako procent pojemności nominalnej, którą system może dziś dostarczyć. RTE, czyli round trip efficiency, sprawność cyklu ładowania i rozładowania, która bezpośrednio przekłada się na to, ile energii tracisz na każdym cyklu. Oba parametry są zazwyczaj gwarantowane przez dostawcę w LTSA i oba muszą być regularnie weryfikowane. BMS dostarcza dostawca komponentu i to on jest odpowiedzialny za jego poprawną pracę i ewentualną kalibrację. Wasza rola to weryfikacja poprawności tego, co BMS raportuje. No i to jest subtelna, ale istotna różnica. No bo BMS producenta może raportować SOH 97% po 5 latach eksploatacji, a niezależny test pojemności przeprowadzony certyfikowanym sprzętem może pokazać zupełnie inny wynik.
Tu jest właśnie ta granica między Supply Agreement a LTSA, o której warto wiedzieć. Te elementy się zazębiają. Kontrakt dostawy gwarantuje parametry, LTSA zobowiązuje do ich utrzymania i weryfikacji, a dobry kontrakt ONM wchodzi w ten trójkąt jako niezależny weryfikator, ktoś kto stoi po stronie właściciela i sprawdza czy to co mówi producent rzeczywiście się zgadza z tym co widać w danych. Te role warto zaplanować na etapie negocjacji wszystkich trzech kontraktów jednocześnie, nie odkrywać jej po roku eksploatacji, gdy wyniki zaczynają odbiegać od modelu. I jest ostatnia rzecz przy LTSA, o której mało kto mówi, a mianowicie eskalacja. Co się dzieje, gdy dostawca nie realizuje zobowiązań? Przegląd był zaplanowany na kwiecień, producent przesuwa to na czerwiec, potem na sierpień, no bo ma inne projekty, bo technicy są zajęci gdzie indziej, bo dostawa części się opóźnia.
Kto po stronie właściciela prowadzi formalną korespondencję dokumentującą każde opóźnienie jako potencjalne naruszenie kontraktu. Kto inicjuje procedurę eskalacji? Bez tego te opóźnienia przechodzą niezauważone i przy ewentualnym sporze właściciel nie ma żadnego śladu, że cokolwiek nie działało jak powinno. No ale co dalej? Powiedzmy, że macie już kogoś, kto zarządza LTSA. Harmonogram, nadzór nad wizytami, niezależna weryfikacja parametrów, czy też te eskalacje. Ale projekt BES to nie tylko kontenery bateryjne i PCS. Każdy element infrastruktury poza nim ma własny harmonogram przeglądów, własne wymagania i własne konsekwencje, gdy coś pójdzie nie tak. Transformator średniego napięcia pracuje bez przerwy przez cały rok w każdych warunkach pogodowych.
Wymaga corocznego przeglądu, inspekcja wizualna, pomiary rezystencji uzwojeń, pomiary izolacji. Przy transformatorach olejowych pobieranie próbek oleju do analizy chromatograficznej, która potrafi wykryć rozwijające się uszkodzenia wewnątrz urządzenia na wiele miesięcy przed awarią. Rozpadające się uzwojenie produkuje charakterystyczne gazy rozpuszczone w oleju i to jest jedyny sposób, żeby to zobaczyć zanim transformator stanie. Do tego termografia, prześwietlenie termiczne połączeń i szyn zbiorczych, żeby zidentyfikować miejsca podwyższonej temperatury zanim przerodzą się w poważniejszy problem. Jeśli transformator stanie, cały obiekt stanie i żadne LTSA i żadna gwarancja dostępności na kontenerach nic z tego Wam nie pomoże. A co z rozdzielnicą SN? Przełączniki zabezpieczenia, przekładniki prądowe i napięciowe, systemy blokad.
Niedziałający CCTV podczas włamania? Ubezpieczyciel pyta, dlaczego system ochrony obiektu nie działa. Każdy z tych problemów jest drobny z osobna, ale razem tworzą obraz projektu, który nie jest profesjonalnie zarządzany, i który przy pierwszej poważnej szkodzie będzie miał problem z ubezpieczycielem. Pomyślcie przez chwilę o tym wszystkim. Transforma to rozdzielnica, kable, punkt przyłączenia, systemy PEPOSZ itd. I odpowiedzcie sobie na to pytanie, kto w Waszym projekcie jest odpowiedzialny za to, że każdy z tych przeglądów jest zaplanowany, wykonany w terminie, udokumentowany i że wyniki trafiają do właściciela i ubezpieczyciela. Jeśli nie ma konkretnej odpowiedzi na to pytanie, no to macie otwartą lukę operacyjną. Ale przeszliśmy przez monitoring, przez LTSA i weryfikację gwarancji, przez infrastrukturę poza kontenerami i za każdym razem przewijał się ten sam motyw.
Ktoś musi to zrobić, ktoś musi być za to odpowiedzialny, ktoś musi wiedzieć, co się dzieje i reagować. Zatem czas powiedzieć konkretnie, jak to powinno wyglądać. W typowym projekcie BES po energetyzacji mamy kilka stron jednocześnie. Właściciel, który chce, żeby projekt zarabiał. Asset manager, który śledzi wyniki finansowe i raportuje do inwestorów lub do banku. Optymalizator, który handluje energią i chce maksymalizować przychody. Dostawca BS z obowiązaniami LTSA i gwarancyjnymi. OSD, który wydaje polecenia dyspozytorskie i wymaga raportowania dostępności. PSE, jeśli projekt ma np. status SGU, który może zadzwonić w środku nocy z poleceniem dyspozytorskim i musi dostać odpowiedź w ciągu minut, bo tak wymagają obowiązki SGU związane z 24-godzinną gotowością łączności.
Status realizacji LTSA, czyli planowe działania, czy zostały wykonane w terminie, w pełnym zakresie, lista otwartych działań korygujących z terminami i przypisaną odpowiedzialnością, a nie tylko jako informacja dla właściciela, ale też jako narzędzie zarządzania, które właściciel może monitorować na bieżąco. Co kwartał przeglądy techniczne, analiza trendów KPI w ujęciu kwartalnym, porównanie rzeczywistych parametrów RT, dostępność SOH z tymi, które są gwarantowane w kontraktach i wyraźny sygnał, gdy którykolwiek wskaźnik zbliża się do progu. Ocena efektywności PCS i transformatora, rekomendacje na kolejny kwartał z planowym działaniem i szacunkiem kosztów. A co roku pełna ocena. Cały rok eksploatacji podsumowany w jednym miejscu.
Degradacja versus krzywa gwarancyjna. Kompletny log wszystkich działań serwisowych z dokumentacją. Każda wizyta LTSA, każda naprawa awaryjna, każdy przegląd infrastruktury, każda kontrola PEPOSZ. No i przede wszystkim status compliance z regulatorem, czyli wszystkie wymagane kontrole i przeglądy wykonane, udokumentowane i zatwierdzone. No i plan utrzymania na kolejny rok z planowanym budżetem, żeby właściciel mógł zaplanować OPEX, a nie dowiadywać się o kosztach po fakcie. Dlaczego to wszystko jest ważne? Po pierwsze, bieżące zarządzanie. Właściciel wie, co się dzieje z projektem i może reagować, zanim mały problem stanie się dużym i drogim. Po drugie, refinansowanie lub sprzedaż. Gdy za kilka lat bank lub kupujący będzie robił due diligence, dostanie pełną historię operacyjną, nie dziurę informacyjną i stertę niezorganizowanych plików.
3. Egzekwowanie gwarancji. Gdy po 6 latach SOH spada poniżej gwarantowanego progu i chcecie egzekwować kontrakt z dostawcą, musicie pokazać, że przez te 6 lat eksploatacja była zgodna z warunkami gwarancji. Każdy miesięczny raport, każdy protokół z przeglądu LTSA, każdy wynik niezależnego testu pojemności to jest dokumentacja, która albo Wam ten spór wygra, albo przegra. Bez niej jesteście w sporze bez dowodów. I na koniec wróćmy do dostępności. Mówimy często o tych 98%, które dostawca gwarantuje w LTSA. Powiedzieliśmy już, że jest ona liczona na kontenerach lub PCS-ach, a nie na całym obiekcie. Ale jest jeszcze jedna rzecz, którą warto powiedzieć wprost. 98% dostępności projektu jako uczestnika rynku to jest coś zupełnie innego niż 98% dostępności kontenerów.
Ktoś musi tym zarządzić przez cały rok, przez wszystkie 15 lat życia projektu i ten ktoś musi być gotowy odebrać telefon o każdej porze dnia i nocy, bo projekt BES nie śpi. To tyle na dzisiaj. Mam nadzieję, że po tym odcinku obraz fazy operacyjnej projektu BES jest trochę konkretniejszy i że następnym razem, gdy ktoś powie, że mamy LTSA i to nam wystarczy, będziecie wiedzieli, co tak naprawdę to oznacza. Jeśli jesteście na etapie planowania projektu BES i szukacie wsparcia przy analizie technicznej, czy to modelu finansowym, który uwzględnia realne koszty operacyjne, czy przy negocjacjach kontraktów z dostawcami i wykonawcami, tym zajmuje się GreenEdge Solutions. Pracujemy z inwestorami i deweloperami na wszystkich etapach od Greenfield przez Development i specyfikacji APC po wsparcie w negocjacjach i przygotowanie dofinansowania.
Szczegóły na greenedgesolutions.com Natomiast jeśli macie projekt, który jest na etapie realizacji lub już pracuje, tym zajmuje się ROVA Systems. I tu warto powiedzieć jedną rzecz wprost. Cały zakres, o którym mówiłem w tym odcinku, od monitoringu 24 na 7, z gwarantowanymi czasami reakcji, zarządzaniem dostępem i poleceniami pracy, nadzorem nad realizacją LTSA, niezależną weryfikacją SOH i RT, certyfikowanym sprzętem, przeglądy infrastruktury, compliance, pełne raportowanie miesięczne i roczne do właściciela, to jest dokładnie to, co robi ROWA. Nie w teorii, ale w praktyce na już działających projektach. Co więcej, nie musicie czekać z kontaktem do momentu energetyzacji.
Wchodzimy z inwestorami na wczesnym etapie, pomagamy zrozumieć zależności między supply agreement, LTSA i zakresem OND. Pomagamy doprecyzować wymagania w kontrakcie IPC tak, żeby dokumentacja powykonawcza była kompletna i żeby cały obiekt był gotowy operacyjnie już od pierwszego dnia pracy, a nie kilka miesięcy po uruchomieniu, gdy luki zaczynają boleć. Więcej na rowa.pl Razem pokrywamy całą ścieżkę projektu bez od pierwszej analizy i due diligence, przez development, kontrakt IPC, po wieloletni serwis i utrzymanie. Niezależnie od etapu, na którym jesteście, jest z kim porozmawiać. A na dzisiaj to wszystko. Do usłyszenia w kolejnym odcinku. Cześć!
Pokazano wszystkie 17 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Projekt jest zbudowany, odebrany, zenergetyzowany. EPC podpisało odbiór, DLP rusza, system zaczyna zarabiać. Większość inwestorów traktuje ten moment jako metę. To jest błąd — i to błąd który kosztuje.
W tym odcinku przechodzę przez to co naprawdę dzieje się po uruchomieniu projektu BESS: dlaczego monitoring operacyjny to nie są kamery na ogrodzeniu i ilu ludzi faktycznie potrzebujecie żeby pokryć 24/7; co to jest RAMS i polecenie pracy i dlaczego bez nich ekipa serwisowa nie może wejść na energetyzowany obiekt; dlaczego LTSA to nie jest O&M i czego w LTSA szukać żeby wiedzieć co kupujecie; jak weryfikować SOH i RTE niezależnie od BMS dostawcy i dlaczego to ma znaczenie przy sporze gwarancyjnym; co wymaga utrzymania poza kontenerami — transformator SN, rozdzielnica, systemy ppoż., KOB — i kto za to odpowiada; kiedy O&M powinien wejść na projekt i dlaczego dziewięć miesięcy przed energetyzacją to nie jest za wcześnie; oraz czym różni się dostępność projektu BESS od dostępności farmy PV — i dlaczego w BESS dostępność albo jest albo jej nie ma wcale.
Pytania? Napisz: [email protected]
Więcej: www.greenedge-solutions.com