Aleksander Sochaczewski – Syberia pędzlem i piórem
W cyklu "Zaułki historii" przypomnieliśmy postać Aleksandra Sochaczewskiego - malarza i pisarza, a także zesłańca syberyjskiego.
Słuchają Państwo programu Drugiego Polskiego Radia. W Załukach Historii opowiadamy dziś z Małgorzatą Karoliną Piekarską o Aleksandrze Sochaczewskim, malarzu, noweliście, zesłańcu. Mieszka w tym Monachium, ale też w Brukseli. To później, już po zakończeniu studiów. On ma drugą żonę. Niemkę tym razem. Tak, Niemkę. Ma z nią córkę, ale rzecz o tyle ciekawa, że ta druga żona, Maria Wurm, córka Annie Franze Harrar, jest znaną potem pisarką i przyrodniczką. Natomiast są też głosy, że być może to nie była córka Sochaczewskiego, aczkolwiek już Wikipedia niemieckojęzyczna podaje, że jej ojcem był Sochaczewski, więc no trudno dzisiaj to... W każdym razie z córką nie utrzymuje kontaktu.
Ta pensja jest oczywiście zrewaloryzowana, ale inflacja też jest w Polsce, a Sochaczewski umiera w 1923 roku przed reformą Grabskiego. Więc umiera znowu w nędzy. Co ciekawe, wiemy, że jest skremowany, ale nie wiemy, gdzie ma grób i czy w ogóle ma. Na obrazach są znajomi Sochaczewskiego, to Welsze Zesłania. Są towarzysze zesłania, są postaci, które on spotkał i tych postaci jest sporo. Jedną z jego mus jest Anna Gudzińska, która jest przedstawiona na pożegnanie Europy jako taka pani z pieskiem. Szkice zresztą jej i tego psa też się zachowały, szkice do tego obrazu. Obraz on zresztą nazywał wcale nie pożegnanie Europy.
W związku z czym ja przygotowałam taki Słowniczek, nazwijmy to, bohaterów Pożegnania Europy, czyli to, co napisał Sochaczewski, ale uzupełnione też o informacje o tych postaciach. I kogo my mamy na Pożegnanie Europy? Pani Gudzińska, czyli ta właśnie właścicielka piwiarni. Przed tą piwiarnią zastrzelono konfidenta, więc oczywiście uznano, że ona jest temu winna. Była więziona w X pabilonie Cytadeli Warszawskiej i przewieziona została potem na Syberię, to znaczy poszła na Syberię. Umarła w wieku 25 lat. Sochaczewski namalował zresztą też obraz Gudzińską piorącą w wodach hangary worki po soli, namalował Gudzińską w więzieniu, namalował też przejmujący obraz śmierć Gudzińskiej, pokazujący niezwykły talent Sochaczewskiego, dlatego że
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Wacław Cholewiński przedstawia Małgorzatę Karolinę Piekarską, pisarkę i kierowniczkę działu zbiorów w Muzeum Niepodległości, z którą rozmawia o Aleksandrze Sochaczewskim.
Rozmowa koncentruje się na urodzeniu i edukacji Sochaczewskiego, jego rodzinie żydowskiej i przeprowadzce do warszawskiej szkoły rabinów.
Rozmowa omawia edukację w warszawskiej szkole rabinów, zmianę nazwiska na Sochaczewski i wpływ na jego wykształcenie.
Rozmowa omawia zakłócenia polityczne w 1861 roku, aresztowanie Sochaczewskiego i jego karę śmierci.
Rozmowa koncentruje się na przebiegu zesłania, doświadczeniach na Syberii, w tym na katorży i jego relacjach z kobietami.
Rozmowa omawia powrót Sochaczewskiego do Europy, jego nowe relacje i tworzenie obrazów, takich jak Pożegnanie Europy.
Rozmowa koncentruje się na prezentacjach obrazów Sochaczewskiego na Zachodzie i ich znaczeniu symbolicznym.
Rozmowa kończy się rozmową o popularności wystaw obrazów Sochaczewskiego i jego wpływ na publiczność.
Rozmowa kontynuuje omówienie wystaw i opowiadań Sochaczewskiego, jego malarskich i nowelistycznych dzieł, oraz ich znaczenia.
Podsumowanie ostatnich prac artysty i oceny jego twórczości przez rozmówcę.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.