Ruhollah Chomejni

A teraz czas na szybką prognozę. Na Allegro widać już pierwsze oznaki wiosny. Jak idzie wiosna, to czas na przeceny. Zobacz, jak rozkwita wybór okazji na Allegro i korzystaj z niższych cen na produkty z różnych kategorii. To jest Enigma w RMF Classic. Sekrety życiorysów ludzi, którzy tworzyli XX wiek. Przemysław Semczuk. W świecie zachodnim był mało znaczącym szyickim duchownym. W Iranie ojcem duchowym uważanym za świętego. Wywołał rewolucję, która obaliła Szacha, a jej konsekwencje odczuwamy dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Poznajmy historię Ruhollaha Chomejniego.

Tyle, że nie władz, bo te czerpią korzyści z dyktatury Pahlaviego. 2 czerwca 1967 roku podczas jego wizyty w Berlinie Zachodnim w geście solidarności z irańskimi studentami na ulicę wychodzą studenci Frajes Universität. Podczas zamieszek od kuli policjanta ginie Beno Onezoge, co będzie jednym z wydarzeń dających początek grupy nazwanej Frakcją Czerwonej Armii bądź Badr Meinhof. Poważna opozycja wobec Szacha rodzi się poza granicami Iranu. Jej przywódcą jest nieznany na zachodzie Ruhollah Mustafavi Mustavi Khomeini. Ruhollah, czyli Duch Allaha urodził się w 1900 roku w mieście Khomeini. Pochodzi z rodu drobnych właścicieli ziemskich, duchownych i kupców, którzy od pokoleń przeciwstawiali się brytyjskiej dominacji na Bliskim Wschodzie i w Indiach.

Dziadek Ruhollah Hamirza Ahmad Khonsari był duchownym, który pod koniec XIX wieku wydał fatwę, prawo zakazujące muzułmanom palenia tytoniu, co doprowadziło do upadku brytyjskiego przemysłu tytoniowego w Iranie. Ojciec Ruhollaha został zamordowany w lokalnym konflikcie, gdy miał 3 lata. Wychowywała go matka i ciotka. W wieku 6 lat rozpoczyna naukę Koranu i języka perskiego. Po I wojnie światowej wstępuje do seminarium w Araku jako uczeń Ayatollaha Yazdiego i podąża Uważa za mistrzem, gdy ten przenosi się do islamskiego seminarium w świętym mieście Qom na południowy zachód od Teheranu. Studiuje prawo islamskie, szariat i jurysprydykcję, fik, starożytną filozofię grecką, filozofię Arystotelesa, którego uważa za twórcę logiki, jak i Platona, którego poglądy w dziedzinie boskości uznaje za poważne i solidne.

Dla irańskich szyitów jest immamem, ascetycznym przywódcą duchowym, którego nauki są niepodważalne. Dla setek milionów innych jest fanatykiem, którego osądy są surowe, rozumowanie dziwaczne, a wnioski surrealistyczne. Jest wykształcony w dziedzinie szariatu, prawa islamskiego i filozofii platońskiej, a jednak zdumiewająco nieświadomy i obojętny wobec kultury niemuzułmańskiej. Rzadko który przywódca tak wstrząsnął światem. A jednak w 1979 roku szczupła postać Ayatollaha Ruhollaha Khomeiniego górowała złowieszczo nad całym światem. Jako przywódca irańskiej rewolucji dał światu XX wieku przerażającą lekcję druzgocącej siły irracjonalności, łatwości z jaką terroryzm może zostać przyjęty jako polityka rządu.

Gdy proceder ujawnia libańska prasa, poparcie dla Regana spada z 76 do 47%, co jest porównywalne z aferą Watergate z czasów Nixona. W lipcu 1988 roku Chomejni mówi, że podpisując rozejm z Irakiem wynegocjowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych, wypił kielich trucizny. Po ośmiu latach wojna zabiera życie od pół do miliona Irańczyków i kosztuje 300 miliardów dolarów. Ale mimo początkowych porażek wzmacnia Iran i poważnie szkodzi Irakowi, który z sojusznika Stanów Zjednoczonych staje się wrogiem, co jak wiemy Hussein przypłaci w przyszłości śmiercią. 3 czerwca 1989 roku, po 5 zawałach serca w ciągu 10 dni, Ruhollah Chomejni umiera.