Repeat, please! Czyli o akcencie

Co ważne, pierwszy dźwięk, pierwsza sylaba jest nieakcentowana, ponieważ schwa nie występuje w akcentowanych sylabach. Czyli akcent tutaj pada nam na drugą sylabę. Pięknie. No to Jarek, już wiesz, że w British English mamy niemę A, mamy dźwięk schwa, no i przechodzimy do punktu trzeciego, czyli spółgłoski T. W British English bardzo wyraźnie słyszalne jest T i jak na T przystało, jest to głoska bezdźwięczna. Tutaj z kolei ciekawie robi nam się w American English, ponieważ mamy do czynienia z amerykańskim flapem, czyli tak zwanym flap T. Flap T to dźwięk, który słyszysz zamiast T w wyrazie

Water po amerykańsku. Water. I flap znaczy machać, trzepotać. W tym wypadku językiem. Słyszałeś to takie dziwne, ten dziwny dźwięk zamiast T? Water? Please repeat. Może usłyszę. Dawaj, śmiało. Water. Water. Nie, no niech będzie. Water. Czyli on musi być taki leciutki tam, on musi się odklejać trochę od naszego podniebienia. Tak jest. To jest właśnie charakterystyczna cecha tego flapa, flap T. Tak jak wymówiłeś ten dźwięk, skojarzyłam sobie, że właśnie często mówi się, że on jest bliski głosce D, ponieważ to jest T, który jest jednak trochę dźwięczny. Tak jak w wyrazie water, bliżej mu do D niż do T. I kolejne przykłady, może trzy przykłady wyrazów, w których mamy do czynienia z amerykańskim flap T. Better.

Czubek języka dotyka początku dziąsła tuż nad górnymi jedynkami. Boki języka z kolei muszą dotykać bocznej ściany zębów. Brzmi bardzo skomplikowanie, ale skomplikowane nie jest. Już czuję, że poza, wiesz, opisem tego wszystkiego będziemy robić takie rysunki. Ja już namówię do tego Andrzeja, rysuję, żeby on przygotował, jak wymówić dobry flap. To by było wspaniałe. Tu już jesteśmy na brytyjskim T. Już zapominamy o amerykańskim flapie, chociaż flap na pewno też można by za pomocą rysunku pokazać. I teraz tak. Przechodzimy do brytyjskiego T. Jak wymawiamy brytyjskie T? Czubek języka dotyka nam początku dziąseł tuż za górnymi jedynkami. Spójrz, jak wymawiamy T w języku polskim i zauważ, proszę, różnicę. Teraz T dotyka jedynek, prawda?

Dotyka zębów. W brytyjskim T, B-T, czubek języka dotyka dziąseł. Zabawcie się tym czasami, to wystarczy. Im mniej napinania przy tym będzie, tym wyraźniej wyjdzie. Albo może nie tyle wyraźniej, co bardziej PRO. No to jak już jesteśmy przy brytyjskim T, to muszę jeszcze wspomnieć o tak zwanym glottal stop, ponieważ jest to cecha charakterystyczna British English, która w American English nie istnieje, przynajmniej nie jestem tego świadoma, a być może w jakimś tam dialekcie się z tym spotkamy. Natomiast jest to bardzo brytyjska cecha, ten glottal stop, czyli tak zwane zwarcie krtaniowe.