Mordercze pary | Maraton Dorwać Bestię

Zaczął życie z drobnych przestępstw. Przejawiał też coraz większe skłonności do przemocy. Gdy osiągnął pełnoletność wziął ślub z 18-letnią prostytutką Catherine Costello. Ogłaszam Was mężem i żoną. Catherine Costello w chwili ślubu z Fredem była już w zaawansowanej ciąży. Fred nie był biologicznym ojcem dziecka, ale tuż po narodzinach adoptował malutką Charmaine. Rok później do rodziny dołączyła kolejna dziewczynka, Anne Marie. W przyczepie kempingowej, w której mieszkali, powoli robiło się ciasno, ale nie powstrzymało to Freda przed sprowadzeniem do domu kolejnej dziewczyny. Iza Magnil nie była jednak córką pary, a kochanką Freda Westa. Zresztą niedługo później West sprowadził do przyczepy kolejną kochankę, Ann McFall.

Ale jej los poznano dopiero wiele lat później, gdy po ujawnieniu ogromu zbrodni Freda i Rosemary, policja szukała kolejnych ofiar. Niedługo po poznaniu Freda, Rosemary zaszła w ciążę i razem z jego córkami przeprowadziła się do mieszkania przy Midland Road 25. Jednak tuż po przeprowadzce Fred wpadł w drobny konflikt z prawem. Został aresztowany i na krótki czas osadzony w więzieniu. Z tego powodu to Rosemary głównie zajmowała się dziewczynkami. Charmaine, Anne Marie i nowonarodzoną Heather. Jak się łatwo domyślić, Rosemary nie była przykładną i wzorową matką. Macocha utrzymywała rodzinę z prostytucji, a życie starszych dziewczynek było wielką męką, jak wspominała później Anne Marie. Charmaine irytowała macochę. Była twarda. Niezależnie od tego, co Rosemary robiła, nie płakała.

A wierzcie mi, Rosemary potrafiła się znęcać. To jedyne, co potrafiła. Wiem, bo sama tego doświadczyłam. W czerwcu 1971 roku Rosemary morduje 8-letnią Charmaine. Niedługo potem Fred wychodzi z więzienia i dowiaduje się o śmierci adoptowanej córki. Jej zwłoki ćwiartuje, pakuje we worki, które wrzuca do dziury w kuchennej podłodze, którą następnie betonuje. Sąsiedzi zauważyli nieobecność dziewczynki i często o nią pytali. Odpowiedź zawsze była ta sama. Charmaine już nie chciała z nami mieszkać. Przeprowadziła się do Szkocji, do swojej biologicznej matki. Wszechświat chyba usłyszał powtarzaną jak mantrę wymówkę Rosemary i sprowadził pod próg Westów Catherine Costello, matkę Charmaine i Anne Marie. Catherine zaniepokojona losem swoich córek chciała je zobaczyć.

A w sierpniu 1979 roku z ich rąk zginęła 16-letnia Ann Chambers. Ann Chambers to ich przedostatnia znana nam ofiara. Być może z jakiegoś powodu faktycznie przez kolejne 8 lat nikogo nie zamordowali. Bardziej prawdopodobne wydaje się jednak, że zmienili miejsce, w którym ukrywali zwłoki, a policja nie jest w stanie go znaleźć. Westowie, poza torturami i gwałtami na obcych kobietach, nie oszczędzali także swoich córek. Fred zmuszał do seksu wiele z nich, z niektórymi miał nawet dzieci. Rosemary nie była lepsza. Sama molestowała córki i często przyglądała się temu, co robił z nimi Fred. Gdy w wyniku traumy młodziutka Anne Marie zaczęła się prostytułować, Rosemary miała powiedzieć. No, wreszcie jest szczęśliwą dziewczynką. Kilka lat później, w wieku 15 lat, Anne Marie uciekła z piekła przy Cromwell Street, choć doświadczenia te stale odcisnęły na niej piętno.

Początek końca ich zbrodniczej działalności przypada na rok 1987. Po ucieczce Anne, Fred zabrał się za kolejną ze swoich córek, Heather. Jednak ona nie zamierzała siedzieć cicho. Opowiedziała wszystko swoim przyjaciołom. On... On nie zgwałcił i wszystko sfilmował. Westowie przerażeni tym, że córka wszystko wygadała, zamordowali ją i zakopali w ogrodzie. Rosemary znów zaczęła rozpuszczać nieprawdziwe plotki. Heather stała się nieznośna. Nie mogliśmy się z nią dogadać. Uciekła do Szkocji ze swoją lesbijską kochanką. W opowieść nie uwierzyli rodzice, przyjaciół, heder i zgłosili sprawę na policję. Mimo trwającego śledztwa Westom jeszcze przez kilka lat udawało się unikać kary, ale śledczy i opieka społeczna byli nieugięci.

Gdy w 1994 roku udało się zdobyć nakaz na przeszukanie ich domu i ogrodu przy Cromwell Street, wszystko stało się jasne. Fred przyznał się do blisko 30 morderstw. Upierał się jednak, że Rosemary nie brała udziału w żadnym z nich i jest niewinna. Policja nie wierzyła w tę śpiewkę, ale była w stanie potwierdzić tylko 11 morderstw, w których uczestniczył Fred, a w 10 z nich brała udział także Rosemary. Oboje mieli stanąć przed sądem, jednak Fredowi, mimo że strażnicy mieli go pilnować 24 godziny na dobę, udało się powiesić w celi. Rosemary nie wymknęła się wymiarowej sprawiedliwości tak jak jej mąż. Próbowała się bronić, robiła z siebie ofiarę, niechętnego świadka okropieństw, których dopuszczał się Fred. Ale ogrom dowodów i szokujące świadectwo, które przedstawiła Anne Marie nie zostawiły żadnych wątpliwości.