Rafał Szymczyk - dziennikarz Radia Kielce

A to jest wigdyopierunek, a później przemyślisz, czy to cię to interesuje, czy nie. I nawet złożyłem papiery do policji, ale później się okazało, że takich wymogów nie ma. Wyobraźcie sobie, że nie przyjęto mnie nawet na testy, bo byłem za niski. A mogłeś być koszykarzem. Co uważam, że to jest po prostu skandal, z tego względu, że w starym dowodzie z zielonymi okładkami miałem wpisane wzrost wysoki. No to jak niski? Magda, wspomniałem, nie miałaś tego pisma, że mogłeś być koszykarzem? Nie miałeś okazji założyć munduru nigdy? Nie, nie miałem.

Od tego trzeba zacząć. I to była Magda, która miała przepiękne, długie blond włosy. Co ciekawe, z Magdą chodziliśmy do jednej grupy przedszkolnej, chodziliśmy do jednej klasy szkoły podstawowej i chodziliśmy do jednej klasy szkoły średniej. Tyle lat chodziłem z tą oto moją pierwszą miłością do jednej klasy, choć parą nigdy nie byliśmy, ale w przedszkolu pamiętam, że na jakiejś zabawie Dziecięcej, gdzie byłem przebrany za Zorro, skradłem jej pocałunek w policzek. Także to była moja taktyka. Co się stało, że pani Magda nie startowała na pedagogikę? Czyżby te plotki, że pan Rafał... No właśnie, też się zastanawiam. Z kim się rozmawia? Nie wiem, nie pamiętam teraz, w jaki kierunek i jaką uczelnię skończyła Magda. A Rafał się często zakochiwał?

I ta żywiołowość komentarza pana Jana Ciszewskiego zawsze była mi bliższa. To te jego krzyki Jezus Maria i tak dalej. Pamiętasz taki swój pierwszy mecz, który musiałeś relacjonować? Nie wiem... Magdo, tak, piłki nożnej... To na pewno pierwszy mecz, który komentowałem w pełnym wymiarze z Włodzimierzem Reznerem. To był mecz Krakowia-Korona z sezonu 2002-2003, bo wtedy Krakowia weszła, nie Korona. W następny dopiero weszła Korona. Kojarzę ten mecz dotychczas, bo po pierwsze były problemy ze znalezieniem nam miejsca. Wtedy tam, pamiętam, że zamawiane było łącze. To łącze nie wiedzieć czemu.

Jak można poznać po głosie kogoś z radia? No ale rzeczywiście można. Także takie momenty przemiłe skądinąd. Czasami nie wiem, jak się w takich sytuacjach zachować, no bo tu kolejka, tu kupuję, tu ktoś mówi, że pan z radia, no z radia, no praca jak praca, prawda? Ale miłe, łechcące. Jak definiujesz sukces? Czy czujesz, że już go osiągnąłeś? Sukces, wow, pojęcie tak szerokie. Co jest wykładnią sukcesu? Życie składa się z takich małych sukcesów, które ociągasz. Globalny sukces, czym może być globalny sukces? Można go mierzyć nagrodami. Nie otrzymałem chyba żadnej nagrody w życiu podziękowania z Polskiego Radia za pracę, o tak dostałem. Natomiast ty Magdo otrzymywałaś nagrody za swoją pracę dziennikarską. Czy to jest miara sukcesu? Tak, to jest miara sukcesu. Ja takich nie mam, więc teraz musiałbym przyłożyć jakąś inną miarkę, żeby...

Przede wszystkim jak rozmawiam z młodymi ludźmi i to mówię, bądź sobą, rób to co kochasz, ale rób to dobrze. Wykonuj swoją pracę z zamiłowaniem, ale dokładnie poszerzaj swoją wiedzę, pogłębiaj, czytaj, dowiaduj się, rozmawiaj. Z tego wszystkiego można wykuć w przyszłości sukces w postaci. Pracy, która będzie naprawdę miłą i dającą satysfakcję. Rafale, przygotowując się do dzisiejszego naszego spotkania, podpytywaliśmy wiele osób, które chciało Cię namówić na taki wywiad. I my czujemy się niezwykle szczęśliwi, że Ty po tylu latach dałeś się namówić na taki wywiad, w którym poznajemy Rafała Szymczyka troszkę z innej strony. I mam nadzieję, że Magda czujesz to samo, że Rafał jest niezwykle inspirującym