#94 – Elliot Page „Pageboy”

Jakby tam jest bardzo, bardzo dużo przygotowań do filmów, tak? Na przykład o Roller Derby się dowiedziałam więcej niż myślałam, że się kiedykolwiek dowiem. I zaskakująco mało było o Incepcji. Tak, zaskakująco. Leonardo DiCaprio pojawia się tylko w jednej rozmowie, a tak naprawdę się z planu nie dowiadujemy nic ani o Incepcji, ani za bardzo o pracy nad X-Menami. O Jono też się w sumie mało dowiadujemy. Książka taka zawieszona w wielu momentach, ale nawet wtedy, kiedy jest nudno, to właśnie wtedy się rozgrywa... Znaczy nudno. Nie ma tam jakichś super ciekawych czy nowych informacji, no to wydaje mi się, że dobrym kontrapunktem do tego jest właśnie ta opowieść o takim kompletnym nierozeznaniu w samym sobie, które jest możliwe dopiero po czasie, w jakimś takim W bardzo wydłużonym dojrzewaniu, bo tak też mam wrażenie, że to też jest takie dosyć bolesne, że to dojrzewanie tu się przesuwa nawet do lat 30.

A skoro jesteśmy przy Leonardo DiCaprio, to należy zaznaczyć, słuchajcie, Leonardo DiCaprio pojawia się właśnie a propos takich poszukiwań, kiedy Elliot mówi, że mógłby pójść na randkę z jego znajomym. Idą na podwójną randkę, na którą idzie, uwaga, uwaga, Elliot Page z przyjacielem Leonardo DiCaprio i Leonardo DiCaprio ze swoją mamą. Ja przyznam szczerze, że jestem coraz bardziej zafascynowana biografią Leonardo DiCaprio. Będę chciała kiedyś przeczytać, może jak wiesz, za jakieś 50 lat, dlaczego Leonardo DiCaprio jest tak przywiązan do swojej mamy. A jednocześnie jeszcze wracając do tej kwestii tożsamościowych, to już na samym początku książki Elliot wyraźnie podkreśla, że on nie jest, mimo że jest, mimo że jest w mediach poster bojem osób transpłciowych, to jego doświadczenia są doświadczeniami jednostkowymi i one nie mówią nic o całej transpłciowości ani o wszystkich osobach transpłciowych.