Bieda. Gość: Jan Śpiewak
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.This podcast uses the following third-party services for analysis: Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp
Czyli właśnie, że przyjeżdża jakaś pani z Warszawy i kręci no niemalże zwierzęta, tak? Które są upodlone, prawda, przez tą biedę, sami sobie są winni praktycznie, tak? No taki jest przekaz trochę tego filmu. O ile ja go dobrze pamiętam. I to się mieściło też w takim rozumieniu, urasowieniu tak naprawdę kwestii klasowych, można powiedzieć. Czyli to, co mieliśmy po 1989 roku, czyli powstanie tego, nazwijmy go, homo sovieticusa. Jak to ksiądz Tischner określał. Tak, ksiądz Tischner to określał. To chyba przyszło z Rosji to pojęcie, no ale ono zrobiło karierę gdzieś tam właśnie na początku lat 90. Czyli nadanie cech rasowych klasom społecznym, tak? Czyli, że jakby ci biedni, oni są biedni, bo prawda, bo są leniwi, bo są roszczeniowi, bo nie potrafią zmienić swojej mentalności na nowoczesną, prawda?
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnik Jan Śpiewak omawia definicje biedy i jej zastosowanie w dyskursie społecznym.
Jan Śpiewak opisuje swoje doświadczenia związane z klasy społecznej i klasowymi rozróżnieniami.
Jan Śpiewak opowiada o swojej roli w opórze przeciwko reprywatyzacji nieruchomości w Warszawie.
Jan Śpiewak analizuje reprezentację biedy w politycznym dyskursie po 1989 roku.
Jan Śpiewak omawia reformy po 1989 roku i ich wpływ na klasowe społeczeństwo w Polsce.
Jan Śpiewak analizuje wybory i ruchy samobrony po 1989 roku w kontekście biedy.
Jan Śpiewak omawia neoliberalną wizję wychodzenia z biedy i jej konsekwencje.
Jan Śpiewak omawia zmiany w podejściu do biedy po 2015 roku, analizując skutki polityki Prawa i Sprawiedliwości i ewolucję klasy średniej.
Jan Śpiewak analizuje wpływ pandemii na biedę w Polsce, podkreślając problemy z dostępu do technologii i oszczędności społeczeństwa.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.
Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.
This podcast uses the following third-party services for analysis:
Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp