Bieda. Gość: Jan Śpiewak
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.This podcast uses the following third-party services for analysis: Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp
Dziennik 54, to jest... Aha, całkowicie, myślisz? No, w jej części, tak. Ale wiesz co, wydaje mi się, że opisy właśnie, wiesz, na powiślu biedy i tak dalej, no nie wiem, czy on musiał jakoś specjalnie... A nie, to zostaje, tak, ale to jest z obserwacji własnej. Jakie była, wiesz, jaka była różnica między zarobkami, prawda, między możliwościami tej nowej inteligencji, czy klasy biurowej, nazwijmy ją, były potężne, tak? Zresztą chociażby sam Jarosław Kaczyński, który żył w willi na Żoliborzu, urodził się w willi na Żoliborzu, miał zupełnie inny start niż chociażby nawet taki Donald Tusk, który był z rodziny robotniczej i pierwsze lata musiał mieszkać w hotelu robotniczym. Więc mówienie o tym, że to było społeczeństwo, w którym nie było nierówności jest po prostu nieprawdą.
W tym pytaniu masz dwa pytania. To co mówiłeś o prywatyzacji i tym, że tak naprawdę to jest program, który tak naprawdę nie rozwiązuje do końca tych problemów, tylko prowadzi do likwidacji usług publicznych i prywatyzacji tych usług. No i na pewno tutaj ciężko z tym polemizować. Ja uważam, że tego typu transfery gotówkowe, które zresztą teraz też Donald Tusk przejął trochę od Prawa i Sprawiedliwości, te słynne babciny, dopłaty do kredytu 0% i tak dalej. To są jednak ciągle rozwiązania liberalne. To nie jest tak naprawdę, tylko socjaldemokracja mówi jasno o tym, że usługi publiczne to jest trzon klasy średniej. Na Zachodzie historycznie klasa średnia de facto powstała w oparciu o państwo dobrobytu.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnik Jan Śpiewak omawia definicje biedy i jej zastosowanie w dyskursie społecznym.
Jan Śpiewak opisuje swoje doświadczenia związane z klasy społecznej i klasowymi rozróżnieniami.
Jan Śpiewak opowiada o swojej roli w opórze przeciwko reprywatyzacji nieruchomości w Warszawie.
Jan Śpiewak analizuje reprezentację biedy w politycznym dyskursie po 1989 roku.
Jan Śpiewak omawia reformy po 1989 roku i ich wpływ na klasowe społeczeństwo w Polsce.
Jan Śpiewak analizuje wybory i ruchy samobrony po 1989 roku w kontekście biedy.
Jan Śpiewak omawia neoliberalną wizję wychodzenia z biedy i jej konsekwencje.
Jan Śpiewak omawia zmiany w podejściu do biedy po 2015 roku, analizując skutki polityki Prawa i Sprawiedliwości i ewolucję klasy średniej.
Jan Śpiewak analizuje wpływ pandemii na biedę w Polsce, podkreślając problemy z dostępu do technologii i oszczędności społeczeństwa.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.
Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.
This podcast uses the following third-party services for analysis:
Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp