Bieda. Gość: Jan Śpiewak
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.This podcast uses the following third-party services for analysis: Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp
I ona dochodzi do władzy też przeciwie wobec tych reform liberalnych. Oczywiście to, co potem zrobiło ten rząd, można powiedzieć, że nie do końca był zgodny z zapowiedziami. Chociaż Kołodko zawsze miał trochę inny pomysł na gospodarkę niż Leszek Balcerowicz. Nie powiem, żebym był Jakimś wielkim fanem Kołłotki, tak, no ale on na pewno dokonał kilku tam zmian w tym 93 roku, no nie wiem czy chcemy tak wchodzić głęboko, ale no wiesz, ta cała reforma neoliberalna ogromna, którą Leszek Balcerowicz prowadził, no między innymi się zasadzała na tym, że wprowadzono opodatkowanie wyższe przedsiębiorstw państwowych, tak, słynny Popiwek, tak, więc masz To też pokazuje ci, że to nie jest tak, że te państwowe zakłady same upadały, tylko one były naprawdę doprowadzone do sytuacji, w której musiały niejako upaść, bo stworzono im takie warunki.
Więc Kołodko się z tego wycołał, ale warto przypomnieć, że chociażby projekt prywatyzacji emerytur, czyli OFE, był prowadzony właśnie przez ten rząd, przez Cimoszewicza. Jego słynne zdanie w 1997 roku, jak była powiedź, było się ubezpieczać. To jest znowu ta wizja, neoliberalna, liberalna, że każdy, każdy musi sobie sam o siebie dbać, bo inaczej nikt od siebie nie zadba. No i przychodzi AWS, no i AWS wiemy jak kończy, potem SLD, które też, wszystkie te partie realizują neoliberalny program, który jest bardzo korzystny dla elit, ale jednocześnie, no bardzo szybko się przez to wypalają i tracą władzę. A kto wtedy o biednych się upomina? Bo z jednej strony można powiedzieć, że jest Jacek Kuroń, tylko że to jest ostatnia dekada czy też półtorej dekady jego życia.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnik Jan Śpiewak omawia definicje biedy i jej zastosowanie w dyskursie społecznym.
Jan Śpiewak opisuje swoje doświadczenia związane z klasy społecznej i klasowymi rozróżnieniami.
Jan Śpiewak opowiada o swojej roli w opórze przeciwko reprywatyzacji nieruchomości w Warszawie.
Jan Śpiewak analizuje reprezentację biedy w politycznym dyskursie po 1989 roku.
Jan Śpiewak omawia reformy po 1989 roku i ich wpływ na klasowe społeczeństwo w Polsce.
Jan Śpiewak analizuje wybory i ruchy samobrony po 1989 roku w kontekście biedy.
Jan Śpiewak omawia neoliberalną wizję wychodzenia z biedy i jej konsekwencje.
Jan Śpiewak omawia zmiany w podejściu do biedy po 2015 roku, analizując skutki polityki Prawa i Sprawiedliwości i ewolucję klasy średniej.
Jan Śpiewak analizuje wpływ pandemii na biedę w Polsce, podkreślając problemy z dostępu do technologii i oszczędności społeczeństwa.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Poruszanie tego tematu budzi oczywisty i jasny sprzeciw. W końcu: to stan, który dotyka boleśnie, a nie służy podcastowej rozmowie. Dlaczego go więc, mimo wszystko, brać na warsztat? Dlatego, że, jak bogactwo, omawiane w odcinku poprzednim, z Janem J. Zygmuntowskim, jest tematem dzisiejszej kultury, tak jest nim też bieda: starczy przypomnieć Parasite, Beef, Squid Game. Dzisiejsze spojrzenie na nią różni się od tego, jakie dominowało kiedyś, i warto spytać, co spowodowało te różnice; jakie wydarzenia w ostatnich dekadach kazały wyzbyć się ówczesnego widzenia niedostatku.
Gościem tego odcinka jest Jan Śpiewak - socjolog, aktywista i publicysta, były radny Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy. Rozmawiam z nim jako z człowiekiem, który ujawnił tę polską aferę, która była jednym z donioślejszych przykładów żerowania na ludzkiej biedzie, tj. aferę reprywatyzacyjną. Rozmawiamy o tym, jak różniło się widzenie biedy w PRL-u - ustroju, w którego początkach istniała godnościowa polityka i prędko została zaprzestana - i w III RP; jak w tej ostatniej rodziło się dyskursywne postrzeganie niedostatku. Nie ma zapewne nikogo, komu ten odcinek się spodoba - i być może to bardzo dobrze.
This podcast uses the following third-party services for analysis:
Podtrac - https://analytics.podtrac.com/privacy-policy-gdrp